De zee.
Lopen over ‘t strand,
de golven, die fijn deinen,
het lijkt of ze naar mij
een glimlach willen seinen.
Een teken van verbondenheid:
"Geef mij je zorgen mee,
dan ben jij ze even kwijt,
en ik strooi ze uit over zee!"
Ik glimlach in mezelf,
fluister naar de golven terug:
"Hier heb je mijn gedachten,
verspreid ze maar heel vlug."
De rust die zee kan geven,
dat doet geen mens hem na.
Vandaar dat ik dus vaak
even aan de kustlijn sta.
Mijn zorgen en gedachten,
die draag ik niet lang mee,
Ik deel ze met de golven,
en voel me weer tevree.
Gerda.
