HL1
Hondenleven.
?@
Ik ben een hond,?@ik weet niet eens hoe meer hoe oud ik ben, maar neem maar van mij aan, minstens een jaar of tien. en ik heb een leven waarvan ik jaren lang heb gedacht, dat het zo hoorde.?@
Maar daar ben ik sinds een paar jaar anders over gaan denken.
Het zit zo: ik woonde met heel veel andere honden op Aruba, da's een eiland, maar dat weet ik omdat ik dat mensen vaak heb horen zeggen, dus als ze liegen, don't blame me!?@
Wij?@honden hebben het niet gemakkelijk op Aruba, velen van ons leiden?@een zwervend bestaan. Overdag in de brandende zon, bedelend langs huizen en tuinen, 's nachts moeten we zien te overleven in groepjes langs de weg, soms werd er wel eens een van ons doodgereden door een auto. Soms heb je geluk, dan?@ga je overdag steeds naar dezelfde mensen, die je dan wat eten geven.
Ik had eerst ook een baasje hoor, maar ik wist niet wat ik aan die mensen had, want soms werd die vent gek, nadat ie had zitten drinken, en dan sloeg hij mij omdat ik in de weg liep of zo en dan trapte hij me het huis uit. Dat deed heel erg zeer, hij schopte me zelfs een keer op mijn neus, die ziet er nu voortaan een beetje raar uit en van gekneusde ribben weet ik inmiddels ook hoe dat voelt.
Ik werd ziek van de honger en samen met m'n?@broertje en mijn vriendje, we waren een beetje zo'n vast groepje geworden, zwierven we van huis naar huis.
?@
