Peter 's Allerlei

Communities

ZeelandNet

Peter 's Allerlei

Gedichten & gedachten van een internetdichter

121.854 bezoekers 39 leden Log in

Poll

Wat is voor U de reden om Peter's allerlei te bezoeken?

Zonnekus.

Zonnekus.

Op de koffie,
weet je nog?
netjes tegenover elkaar

Uit eten,
de dag er na
vijf keer halen, bij de wok

Naar het strand,
schelpjes zoeken
langs de waterlijn

Je smalle vingers,
jouw lieve handje
in de mijne

De zee, het zand,
alles zonovergoten,
wij zacht tegen elkaar aan

En al kussend,
je ogen gesloten
liet je mij begaan

Peterdw. 06-02-2010

Verstrengelingen.


Verstrengelingen.

De Engel wees me met haar ogen,
ik zag een onzichtbare horizon
waar alles in elkaar over liep

Er was geen lucht
en ook geen land,
er waren geen wolken
er was geen water

alleen herinneringen
aan alles wat mooi was
en beloftes aan wat nog komen zou

Ze lachte met haar ogen
en haar blikken vertelden me
dat er nog meer zou komen,
nog veel meer...

We verstrengelden in elkaar

Ik denk nu enkel nog maar
aan haar
aan haar beloftes en aan later

En geloof me,
alles wat ik zie en hoor en zeg

is waar.

 

Peterdw.07 â?? 06 - 2010

Vrijkaartje.

Vrijkaartje.

Waarom ik jou geen kaartje stuur,

of een berichtje

â??t is al weer zolang gelee


Ik weet soms zelfs niet meer

of jij nou mâ??n moeder was

of ik jouw vrijer


als ik zo heerlijk bij je lag

in je armen, op je buik

zo moe, voldaan en heel tevree


â??t is al weer zolang gelee

maar een kaartje, een berichtje

nee

Schrijver: Peterdw., 04-07-2014

ã??

Bramenjam.

 Bramenjam.

  Mijn regenboog beschijnt je blanke huid,
  ik zie je nu als nooit tevoren
  er zullen nog veel inspanningen voor nodig zijn
  en broze angsten worden overwonnen,
  heus, ik zal het je allemaal vertellen mijn kind,
  maar alleen als het moment daar is.
 
  Dan zul je het horen, van het vals, en van het echt,
  van het goede en van het verkeerde been,
  van het oor dat me is aangenaaid,
  van al die verkeerde vrinden
  en van het ruisen van al die winden
  waar ik ooit ben meegewaaid.

  Ach, misschien zal het je boeien
  en misschien ook niet,
  en zolang je maar net doet of je het gelooft
  zal ik zachtjes blijven orakelen aan je oor,
  zoetgeurende nachten lang
  tot aan de vroege ochtendlusten.
 
  Ik nodig mezelf dan bij je uit
  en bij liters lauwwarme koffie
  en bramenjam op een beschuit
  zul je me geloven of je wilt of niet mijn kind,
  totdat je moegestreden maar voldaan
  in mijn armen zult rusten.

 

  Schrijver: Peterdw., 17-02-2010

Biotoop van een kroontjespen.

Biotoop van een kroontjespen.

Oud leer,
de geur van was

massief
en zwaar eiken
met ebben ingelegd

verduisterende,
damasten gordijnen

Victoriaanse
boekenkast

spiegel met facetglas,
gouden lijst

zweem van rook
een stenen pijp

een koperen gegraveerde
snuifdoos

oude inkt,
een zilver hartje
als boekenlegger

koperen bureaulamp
op zware voet

oude
koperen inktvloei

een staafje zegellak,
een stempel

Schrijver: Peterdw. 05-10-2010

Een bijzondere dag.


Een bijzondere dag.

Een bijzondere dag,
een fijne dag

Elke dag met jou
is iedere keer weer
een bijzondere dag

Maar deze dag,
mijn schat,
spande wel de kroon

Deze dag
zette voor ons
een nieuwe toon

Ik kan,
om eerlijk te zijn
niet meer zonder je.
 


Peterdw. 07-07-2009.

Klas van weleer.

Klas van weleer.

Ik hoorde het gisteren pas
van je Jan,
mijn maatje uit de klas van weleer
zo’n vijftig jaar gelee

We vochten en visten,
altijd waren we wel
aan’t ravotten, stelletje zotten,
wij met z’n twee
en toch, keer op keer
ontmoetten we elkaar weer
op de meest onverwachte plekken

Jij was altijd de dikke,
ik bleef gewoon de dunne
Soms zagen we elkaar jaren niet
en dan weer liepen we elkaar
drie keer in een week tegen het lijf

Ik weet niet zo goed
wat ik nu moet zeggen Jan,
maar het deed me echt veel zeer
om nu pas te horen dat
twee maanden tevoren
jij, mijn vriendje uit de klas van weleer
gestorven was.

Schrijver: Peterdw. 20-04-2009

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/152253.html?zoekresultaat=ja


Ik zag je.

Ik zag je.

Ik zag je in je tuin, op het strand,
in het ontwaken zie ik
je eerlijkheid, je schoonheid
weer hevig naast me neergevleid,
Oh lieftallige schoonheid! maak
maar dat ik me schuldig voel
om zoveel liefde sta ik in brand
voor jou, door jou, Oh nu
stijgt me het schaamrood licht
naar de kaken, sprakeloos
nog even stevig dichtgeklemd,
kus ik zacht je nog slapende
hand, onderwijl kijkend naar je
meisjesgezicht ben ik sprakeloos
om jou, voor jou, door jou:
Oh jij volmaakte heerlijkheid!

 

Schrijver: Peterdw. 29-07-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten
/netgedicht/156256.html?zoekresultaat=ja

Ouwe man.

Ouwe man.

Daar zit je nou te zitten
daar zit je, ouwe man
geen mens die naar je omkijkt
en de dagen duren lang

Straks weer je eten koken,
steeds weer een helse baan
en drie keer in het laatste uur
ben je nou al opgestaan
om even te gaan kijken
of je het gas hebt uitgedaan.

Geen kinderen, geen visite,
je snapt niks van de post
een werkster komt soms langs
Je wasmachine is kapot
draait al geen tijden meer,
maar een heel klein beetje aandacht
zou dat nou zo heel duur zijn
weet iemand wat dat kost?

Elk uur lijkt wel te kruipen
je kijkt steeds op de klok,
de dagen lijken op elkaar
en ’s nachts, dan ben je bang
Dan tel je alle uren,
de schimmen op de muren
en je luistert in je bed
naar de stemmen op de gang.

Daar zit je nou te zitten
daar zit je, ouwe man
geen mens die naar je omkijkt
en de dagen duren lang.


Peterdw. 03-02-2009

Kind van de rekening.

Kind van de rekening.

Say,
say it to me

Say it to my face,
Say it to my face
next time we meet again.


Ik,
ik mag
ik mag jouw huis
vernietigen

Jij,
jij mag niet
jij mag niet
met stenen werpen

Ik,
ik mag
Ik mag jouw vrouw
vermoorden

Ik,
ik mag zelfs
Ik mag zelfs jouw vrouw
én jouw kind vermoorden

want,

want ik heb het boek
want ik heb het boek
in mijn hand.

Say,
say it to me

Say it to my face,
Say it to my face
next time we meet again.




 

 

 



 

Bij deze.

Bij deze.

Vandaag groet ik hen,
die niet gaven
wat ze beloofden

En ik groet haar,
die niet was
wat zij nooit zal kunnen zijn

En hem,
die maar niet wil snappen,
dat hij het nooit begrijpen zal.

Dus,
bij deze,
gegroet.



Peterdw.

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/171415.html?zoekresultaat=ja 
 

Vlissingen - Miami.

Vlissingen - Miami.

Je sprak wel eens over het boekje, je had het thuis liggen, ik heb het nooit mogen zien. Niemand denk ik. Het was een opsomming van namen van mensen die je ontvallen waren. Alle namen van mensen die je kende, elk familielid, alle vrienden en alle kennissen die je in je lange leven meegenomen zag worden door de dood schreef je onder aan de steeds langer worden lijst.

Zelf zei je het dan, je werd er niet vrolijk van om die steeds maar langer wordende lijst te lezen, maar je vond dat je het moest doen, als een soort eerbetoon aan hen, die je voorgingen. Je móet alleen maar, zei je altijd, zodra je geboren word, móet je alleen maar. Je móet naar school, je móet gaan werken, en daarna móet je dood, er zijn geen keuzes.

Het zijn jouw woorden. Misschien had je wel gelijk, ik wist er in ieder geval weinig tegen in te brengen.

Niet veel mensen zullen je zo kennen, het waren namelijk speciale momenten in onze vriendschap die je maar met weinig anderen deelde, de meesten zullen zich jou herinneren als een charmante man, en als een grote humorist. En dat was je ook, charmant en vol humor, je bracht mensen altijd een lach op het gezicht door ze eerst met je serieuze gezicht op het verkeerde been te zetten. Jouw grappen zag je niet aankomen, je verzon ze a la seconde en ze waren elke keer uniek en onvoorspelbaar.

Ik hoop wel dat op kerstavond iemand het boekje in je binnenzak heeft gestopt, ik kon er niet bij zijn, ik kreeg de mededeling te laat, en de afstand was te groot. Niet tussen onze harten, wij zijn goede vrienden gebleven tot het laatste moment, dat weet je wel. Maar als ik er geweest zou zijn, dan had ik eigenhandig, helemaal onder aan de lijst, nog even jouw naam in je boekje geschreven.
Als eerbetoon aan jou.



Schrijver: Peterdw. 04-01-2010

Gelezen.

Gelezen.

Ik vaar met mijn schuit
op wilde en kalme stromen
al vaart een ieder mij voorbij
te loever of te lij
Ik hoop er ook te komen

Schrijver: onbekend

Inzender: Peterdw., 10-11-2009

Twee kanten van water.

Twee kanten van water.

We hebben het allemaal gezien,
genoten, geproefd en geprobeerd
We hebben alles gegeten, en onverdroten
zonovergoten geïnhaleerd
De wijn was goed, het bier niet verkeerd:
we raakten maar niet uitgeblust.

We reden onder luchten, bevoeren de golven
raakten bedolven door wat
werd voorgeschoteld en ingeschonken
We werden niet moe, en maar niet dronken:
we hebben vanmiddag -aan twee kanten van water-
de zon gekust.


Schrijver: Peterdw. 29-07-2010

Stop de tijd.

Stop de tijd.

Onze ogen zien de zee,
een blauwe zomerlucht,
een zonovergoten strand,
hier en daar een scheepje
aan de verre einder

Onze vingers voelen vingers,
warmte en vertrouwen,
stil sprekend met elkaar
van een nieuw begin:
Het is waar!

Onze harten zingen plezier:
eindelijk, dus toch!
Verwondering maakte plaats
voor onze rotsvaste overtuiging:
Deze keer is het echt!

Onze vloedlijn brengt meer
dan enkel schelpjes,
een nieuwe toekomst
spoelt aan voor onze voeten:
Zomaar vanuit het niets!

Onze kussen zeggen het:
Blijf, ga nooit meer van me weg!
En terwijl onze monden elkaar weer vinden
kan ik enkel maar bedenken:
Stop de tijd!


Peterdw
. 23-06-2009

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/154797.html?zoekresultaat=ja

Gastgedicht van Pieter Houmes.

GEDICHT VAN DE ZEE
 
langzaam dwaal ik over het strand in gedachten zie ik mijn naam in letters in het zand alsof de zee wil zeggen neem mij mee naar het einde van de horizon daar waar de golven zachtjes overgaan op het witte strand eenmaal daar aangeland zie de duinen hoog verheven en met de wolken verweven daar wil ik zijn mijn zee wat ben je toch fijn met al je brute kracht en al je pracht stormen doorstaan laat jij je voeren naar de kust eenmaal aan het strand voel jij je weer gerust als eb en vloed overgaan in stilte en je het ruisen van de golven hoort dan spreek jij je taal woord voor woord

pieter houmes 4 oktober 2017

Plaats gemaakt.

  Plaats gemaakt.

   Veel van wat spannend was
   heeft plaats gemaakt
   -al is er wel iets van gebleven-
   voor het zeker weten

   Net zoals de lage duinen
   waarachter zich
   de donkere polders bevinden

   Die duinen
   die met helder weer zelfs
   waarneembaar zijn
   vanaf mijn eigen overkant
   zijn nu voorgoed verdwenen

   Ik heb ze ingeruild
   voor jouw eerlijkheid
   en maakten plaats
   voor een zalig rustgevoel
   wat ik lang niet meer kende

   Hou me vast mijn lief
   en vertel me wat te doen
   en ik zal het doen,
   zeg me waar ik moet gaan
   en ik zal er gaan.

   Zeg me hoe laat mijn lief
   en ik zal hier staan,
   ik beloof het je,
   dan sta ik hier voor je.

   Schrijver: Peterdw. 30-09-2009
  

 http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
 netgedicht/158910.html?zoekresultaat=ja

Iemand.

Iemand.

die ook maar
van vlees en bloed is

die soms niet meer weet
wat verkeerd of goed is
en soms weet ie alles beter(?)

ach, het is een zwakkeplekkenman
een achilleshielman, maar eentje die
ook wel een charmeuris, nee
beslist geen sikkeneuris

kortom een man
die het ook niet helpen kan
een bloed stroomt door de aderen man

eigenwijs is, heel direct is
en heerlijk eerlijk(!)

een man die zegt: "ik hou van jou"
alleen tegen
een wel heel bijzondere vrouw

kijk,
zo'n man
ben ik nou.



Peterdw. 16-02-2010

Thuiskomen en binnen.

Thuiskomen en binnen.

Je zal maar thuiskomen:
zal ik het wel zijn

Ik zie je voordeur
en je gang, die me bellend verleid,
telkens weer als je open doet,
zachtjes lachend naar de keuken loopt

Ik moet je wel volgen,
dronken van verliefdheid,
kind, ik heb zin in jou

Moet ik het je dan
op mijn manier gaan zeggen?
Van het hoe en wat?

Kleine lieve donder:
Haal me binnen!
 



Schrijver: Peterdw. 14-07-2010

 

Thuiskomen 1



Thuiskomen 1

In de herinnering

Het natte wasgoed
welk mijn moeder in de woonkamer had opgehangen
op een driedelig houten wasrek

Vlak vóór en om de haard geplaatst

De glimmende, zwarte kolenhaard
met mica ruitjes in de venstertjes

Als ik de beslagen ramen van ons huis
al halverwege de straat kon zien,
als ik uit school kwam,

besloot ik steevast,
met mijn knuisten
diep in de zakken van mijn korte broek

dat ik buiten zou gaan spelen.

 

Schrijver: Peterdw., 11-04-2013

 

Gat in mijn schoen. (Traffic)

Gat in mijn schoen. (Traffic)

Ik keek naar de hemel
waar het oog van een olifant
naar me keek
vanuit een kauwgomballenboom
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen


Ik liep door een veld
dat niet eens echt was
met 100 tinnen soldaten
die aan mijn schouder stonden
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen


(ik klom op de rug van een reuze albatros
die door een breuk tussen de wolken
naar een plaats vloog
waar geluk het hele jaar rond
gedirigeerd werd
met luid gespeelde muziek )


Ik begon te vallen
en werd plotseling wakker,
de dauw in het gras
had mijn jas doorweekt
en alles wat ik wist
is dat er water binnenliep
door het gat in mijn schoen.



     Steve Winwood

Het meisje met de mooie ogen.

Het meisje met de mooie ogen.

Het meisje met de mooie ogen
loopt mijn kant uit, komt nabij
-siddering door mijn lijf-

Het meisje met het mooie haar
kijkt naar mij, ziet mij aan
-tintelingen in mijn hoofd-

Het meisje met de mooie mond
roept mij aan, o schrik!
-ben lichtelijk verdoofd-

Het meisje met de mooie stem
vraagt mij de weg, waarheen te gaan
-sta niet meer in voor mijn woorden-

Het meisje met de zachte, warme kus
schuift zachtjes mijn gordijnen toe
-onze versmeltende lichamen 
 vragen elkaar: blijf!-


Peterdw. 09-01-2010

Zeg het maar lieverd.

Zeg het maar lieverd.

Waar wil je naar toe
waar haal ik je op
want voor jou schat
zet ik de wereld op zâ??n kop
moet ik soms naar Toronto
of naar Bahrein
zeg me hoe laat liefje
ik zal er zijn
Heb je problemen
zit je in nood
ik knuffel je Vrienden,
en ik maak je vijanden dood
mijn hart kent geen limit
de grenzen zijn weg
ik overlaad je met liefde
alle aandacht is voor jou
dus zeg het maar lieverd
waar zit je nou?

Turen. ( Voor mij een weet.)

Turen. (Voor mij een weet.)

Zit hier voor me uit te turen
denkend aan een heel
speciale vrouw

me realiserend
dat ik dit eiland toch nog wel
erg groot vind

en dat ik een jaar
toch nog wel
erg lang vind duren

leg ik het hoofd in de schoot
en wacht geduldig
op een ontmoeting

ooit met jou.


Peterdw. 23-05-2009


http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/153596.html?zoekresultaat=ja

Beloofd.

Beloofd.

Stuurde je me vele nachten weg
liet je onze ringen koud worden:
het maakte mij alleen maar sterker

Als ik weer een boosheid van je
te boven was gekomen
hielp ik je doodleuk
een verleden te herbeleven

Is je woede nu op mij gericht:
alle beloftes zijn weggewaaid
in een mistige wind

Ik stond er bij en heb het geloofd
ik keek er naar
maar heb het mezelf
te vroeg beloofd.

Het was geen afscheid in stijl,
maar bij het orgel,
in de wind,
haal ik wel nieuwe adem.



Schrijver: Peterdw. 14-09-2010

Draaiorgels en oude kaas.

Draaiorgels en oude kaas.

Draaiorgelmuziek in een drukke Middelburgse straat

Volle, zonovergoten terrassen, het Zeeuwse Volkslied klinkt als een polka over het plein 1940
en over de Pottenmarkt, gevolgd door, hoe kan het ook anders, de Klok van Arnemuiden

Links en rechts van me op het terras bij
De Vriendschap zit ik in het midden van een kakofonie van Duitse en Nederlandse woorden

Een mooie, vriendelijke serveerster: Wat een heerlijk weer vandaag hé? Zeg ik. Ze kijkt me aan.
En ja hoor, daar komt die kleine glimlach: "Absoluut"!

Ik neem een Latte Macchiato en een broodje oude kaas, ik krijg er als extra een heerlijke pesto bij,
mijn dag kan niet meer stuk!

De herinnering aan gisteren, en aan eergisteren,
denken aan vanavond, en alvast aan morgenochtend

Ik denk aan jou, aan ons, aan onze bijna-een jaar-relatie, en aan de ringen die we speciaal besteld hebben, onze echte Zeeuwse ringen, mét onze namen erin gegraveerd.

Ik straal van geluk (volgens mij valt het erg op)
en iedereen schijnt wel naar me te lachen.

De wereld lacht vandaag, en ik lach mee: absoluut!


Peterdw. 03-06-2010

In zuiver paars.

     In zuiver paars.     

     Elk lieflijk woord van haar
     brengt zoete klanken in mijn hoofd

     Een lang bericht, een kattebel
     zet haar beelden om in helder licht

     Een klein gebed: S'il vous plaît,
     Oh mon dieu! laat het waar zijn!

     Woorden, klanken, laat alles
     wat mijn hart binnenkomt van haar zijn

     Laat voortaan alle letters, alstublieft
     in zuiver paars zijn.

    
     Schrijver: Peterdw. 15-02-2010
    

     http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/165043.html?zoekresultaat=ja

Mijn laatste traan.

Mijn laatste traan.

Morgen valt hier
mijn laatste traan,
en ben ik verlost van
jarenlange bliksemblikken.

Ik ben er overmorgen
van bevrijd,
die dondervloedse woorden
als ontbijt
en zal ik zelfstandig
verder gaan.

Vanaf dan zoek ik mijn heil
in opgetogen eenzaamheid:
al raak ik mezelf misschien
wel kwijt
zie ik toch reikhalzend uit
naar nieuwe dagen.

Ik denk wel niet
dat ik het redden ga,
maar mij
zul je niet meer horen klagen.



Schrijver: Peterdw. 19-03-2010

Het wonder dat JIJ heet.

 

   Het wonder dat JIJ heet.

     Het wonder dat JIJ heet
     voltrok zich over me,
     ontspon zich voor me,
     ging dwars door me

     Het wonder dat JIJ heet,
     mijn liefdeswonder,
     zo puur
     en zo heel bijzonder

     Jij wonder,
     wat moet ik zonder.

   


    Schrijver: Peterdw. 03-07-2009

 http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
 netgedicht/155189.html?zoekresultaat=ja

Zomer


Zomer


Als jij nou eens

ophoudt

met alsmaar

te kwebbelen



dan kan ik

eindelijk eens

proberen

je sproetjes

te tellen


Zie ook: http://www.zeelandnet.nl/weblog/flappie/

Peterdw., 08-07-2014

peterdw-@hotmail.com

Zonnewijzer.

Zonnewijzer.

De zon zakt langzaam in de monding
van de Schelde en gaat onder
als een roodkoperen bal,
in een voortdurend wisselend luchtdecor
met talloze warme kleuren,
waarin rood heftig de boventoon voert.

Ik zit tegenover je en kijk naar je ogen.
Zwijgend volg ik de lijnen van je gezicht.
dan weer maken mijn blikken
een schaamteloze reis langs je slanke figuur
of geniet ik van je asymmetrische rode haar.
Ik ben weerloos en beken: ik bemin je.

Een wolkenstreep trekt langzaam weg
en toont nu de gehele zon:
een sprookjesachtige vuurrode schittering
vormt zo een spoor over de kalme zee,
in onze richting.

En met jouw hand in de mijne
zijn we er getuige van:
de zon wijst onze liefde aan.



Schrijver: Peterdw. 15-12-2009

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/162151.html?zoekresultaat=ja

Boerenkoolverhaal.


Boerenkoolverhaal.



Nee, 't is geen Proza

het is ook amper
een gedicht te noemen
 
Het is meer
een boerenkoolverhaal zie je

want de Chardonnay,
helemaal uit Chili

maakt een even onverwachte
als -knap door mij gevonden-
culinaire combinatie

En dat minirookworstje
van de HEMA erbij

Nee, â??t is geen Proza

Maar ik
kom vandaag niet meer buiten

Twintig twee nul acht.

Twintig twee nul acht.

De tijd vliegt als immer,
op jachtige vleugels,
onstuitbaar, het moet zo zijn.

Met mijn gedachten aan jou
loop ik de lege dagen door,
in herinneringen van geluk en plezier

Ik zal het nooit begrijpen, nee,
dat nooit mijn lief, dat jij
toen naar de hemel werd geroepen.

Ik hoop dat jij van bovenaf
niet alleen mijn zwaktes zult kunnen zien,
maar ook de kracht die jij me gaf.


Want al zal het zonder jou
nooit meer hetzelfde zijn:
voor mij ben jij nog altijd hier.

Peterdw. 20-02-2010

 

 http://www.zeelandnet.nl/video/bekijk/video/3285/
De_Steen_Bram_Vermeulen.html

Dodenrivier.

Dodenrivier.

Ik sta hier met jou voor de rivier
Terwijl jij glimlacht
huilt mijn hart, mijn hele hart
Nog nooit eerder zag ik iemand
zó zonder vrees voor de dood
Het is gewoon waar:
ik ben veel banger dan jij

Ik sta hier met jou voor de rivier
Straks zal de stroom
mijn bloemen meenemen
Niemand zal er getuige van zijn:
geen burgemeester, geen comité
Er is niks, geen Marche Funèbre:
alleen wij twee

Ik sta hier met jou voor de rivier
Dat je ziek was, dat wisten we
maar dat de tijd ons
met orkaankracht zou inhalen,
daarmee onze toekomst opnieuw
zou inschalen, totaal anders bepalen:
dát hadden wij ook niet verwacht

Ik sta hier met jou voor de rivier.
Ik lach door een traan:
Schat, we hebben, door tijdgebrek misschien
nog niet eens één keertje ruzie kunnen maken
Een laatste kus nu, en een welhaast
onlosmakelijke omhelzing
Straks zullen mijn bloemen het water raken

Ik sta hier met jou voor de rivier.

schrijver

Schrijver: Peterdw., 06-02-2013

peterdw-athotmail.com


Geplaatst in de categorie: verdriet

Achteraf gezien.

Achteraf gezien.

Jouw woorden stroomden
helder mijn hoofd binnen

soms op warme klanken,
dan weer op wit papier

Toch was ik liever,
achteraf gezien,

aan jouw lippen blijven hangen.

 

Peterdw. 17-05-2009

Kersthaakjes.

Kersthaakjes.

Ik moet nu vriendelijk zijn
en ootmoedig

en over allen -niemand uitgezonderd-
dus ook over U! mijn welgemeende
en vooral warme wensen uitstrooien

-een kleine kuch is hier op zijn plaats-

alsof ik
het vermogen zou hebben*

*zie kleine kuch

zodat ik dan na alle festiviteiten
-de kipfilet van de C1000
smaakt best wel naar kalkoen-

weer gewoon een homo sapiens kan zijn

met al zijn, schuine streep, mijn fouten,
onhebbelijkheden, onvolkomenheden,
vooroordelen, jaja, (ook mijn vlees is wel eens zwak:
ik zal U een voorbeeld geven:
laatst staarde ik mijn buurvrouw even na:
nee, ik vond het niks, haar kont was me te dik-
zomaar een kleine biecht, U ziet het)

Ik schaam me diep: Wat zal ik
in de slotzin
van mijn kleine betoog dan in hemelsnaam nog zeggen?

Oei! Toch weer de Hemel ten tonele gevoerd: zie je?
wat verbeeld ik me wel: -kapsones van de laagste plank-

Tussen haakjes Dames en Heren:
U moet het nu echt voor U zien:
ik heb niet eens een toga of habijt om,
ik heb geen mijter op, ik ben ongekroond

´t is heel mager, ik geef het toe
en waarschijnlijk word ik wel uitgehoond
maar vooruit, ik waag het er toch maar op:

hier is dan toch voor iedereen

mijn Halleluja!

-´t is heel mager, ik geef het toe-

Schrijver: Peterdw., 12-12-2010
Geplaatst in de categorie: kerstmis

Prisencolinensinainciusol.

Prisencolinensinainciusol â?? Adriano Celentanol


Adriano Celentano
wordt in 1938 geboren in Milaan en leert aanvankelijk voor horlogemaker. Maar, aangestoken door de vanuit Amerika overgewaaide rage rond Elvis Presley, neemt hij in 1957 deel aan de eerste Italiaanse rock-â??n-roll wedstrijd en wint prompt de hoofdprijs.

Begonnen als Italiaans antwoord op Elvis Presley, is Adriano Celentano uitgegroeid tot een van ItaliÃ?«â?s supersterren. Niet alleen als zanger, maar ook als filmacteur, komiek en televisiepresentator heeft â??Il Molleggiatoâ? (â??De Elastischeâ?) een miljoenenpubliek aan zich gebonden in eigen land. Daarbuiten is het hem nooit echt gelukt dezelfde status te bereiken.

In 1961 doet hij mee aan het festival van San Remo met â??24.000 Baciâ?, in Nederland vooral bekend als â??24.000 Kussenâ? van Peter Koelewijn en zijn Rockets. Celentano pakt de zaken voortvarend aan en start zijn eigen platenlabel Clan. Terwijl hij zich verder ontwikkelt als komisch filmacteur, trouwt de superster-in-wording met actrice Claudia Mori en scoort in 1968 een internationale hit met â??Azurroâ?, een compositie van Paolo Conte die uitgroeit tot het officieuze nationale volkslied van ItaliÃ?«.

Op 3 november 1972 wordt â??Prisencolinensinainciusolâ? uitgebracht, een van de vreemdste stukken die Celentano heeft gemaakt. Het nummer, dat hij zingt in het Celentanesca, een zelfbedacht pseudo-Engels, verovert de hele wereld. Het komt in de Amerikaanse hitparade binnen op nummer 70 nog voordat het in ItaliÃ?« in de hitlijsten staat, iets wat voor een Italiaans nummer tamelijk uitzonderlijk is. Het mag worden beschouwd als een voorloper van Italiaanse rap. Het is trouwens ook de de langste titel aller tijden. Hij maakte 44 albums en vele, vele films.

Adriano Celentano is nog steeds actief in de muziek.




 

What is happening.


What is happening.

What is happening to my head
and to my body

What is happening to my mind

Sure I think I know,
my dear

Because from now on, we are one,
in stead of two

and I never want to let you go.

I have, my sweet, sweet honey,
for that I’m sure,

in my whole long life
never been in love like this before.

Peterdw. 15-11-2009

Nieuws

Uit Japan niets dan goeds.


Klagen bij de groenteboer.

Klagen bij de groenteboer.

Ik wens een ieder
een hele fijne dag vandaag

Loopt u vooral niet
in zeven sloten

en zeker niet tegelijk
- mijn beeldvorming hieromtrent
is onduidelijk nu-

Aan de boeren is al gedacht,
dat dan weer wel,
kijkt U maar naar buiten

Geen vogeltje dat het
in zâ??n hoofdje zal halen
om nu, overeenkomstig het liedje,
te gaan zitten fluiten

De gewassen worden,
misschien wel overvloedig,
maar toch,
met Hemelse gouden druppels
overgoten.

-zelf vind ik dit dan weer
een dooddoener van jewelste-

Mijn kapper zegt me
wat twintig kappers vóór hem
ook al zeiden:
dat het maar goed is
dat we het weer niet kunnen sturen,

maar toch,
ik weet, ik ben een zeikerd,
maar toch
vind ik die appels duur.

Schrijver: Peterdw., 19-07-2011

Vogels moeten vliegen.

Vogels moeten vliegen.

Een uitbundig
stralende voorjaarszon

een perfecte fijne
strakblauwe lucht

zachtwiegende
halfkale takken

vriendelijk
zwaaiende boomtoppen

ik weet niet
wat ik nu nog mis

Kom,
we gaan weg
vanmiddag.

Schrijver: Peterdw., 07-03-2010

 

Aan Peter schrijven? Jouw gedicht hier?

Peterdw-@hotmail.com

Jouw gedicht hier? Leuk!
Er zijn hier al gastgedichten van:

Anja
Haba 
Lion Queen
Windwhisper
Triangle
Sanne L.
Julia
Windketier
Blackdog
Margreet L.
Flandres
Annette
Cécile
Gerda
Lenie vd Heijden.
Overleden vriend van Elvira
Paula Hagenaars.
Anne Marie
Marije Hendrikx
Wil Melker
Briandw.
Joke de Groot.
Pieter Houmes

Kijk maar bij "meer pagina's"

Bellen mag ook! 06 17172974

Dijen kletser.

Dijen kletser.

Ik,
fijnbesnaard als ik ben

altijd lichtvoetig en toch hoorbaar,
maar dan op mijn manier

adrem als ik ben
en o zo leuk,
om je te bescheuren

en dat
altijd op de juiste momenten
-zie ze eens allemaal lachen-

wat zou de wereld zijn
zonder mij

ik praat nu
vanuit de heup

of misschien wel lager...

 

Schrijver: Peterdw., 03-12-2010


Geplaatst in de categorie:
humor

Ik zie.

Ik zie.

Ik zweef
en ik zie de wereld

ik zie jou,
en ik zie mij

ik zie de zomer,
ik zie de winter

ik zie het groen,
ik zie het blauw

ik zie mensen,
mooie mensen

ik zie engelen

en ik zie jou.


Peterdw. 09-03-2010.

Jouw lange gras.

Jouw lange gras.

Hing ik gisteren
jouw spiegel in mijn huis,
bleef ik toch mezelf.

Scheerde ik vandaag
jouw lange gras,
het bleef toch jouw tuin.

Smeedde ik nu
alvast een nieuwe toekomst,
dan was hij van ons.

Vreeën wij morgen
een hele nieuwe wereld,
dan was hij van iedereen.
 
Schrijver: Peterdw. 16-06-2010

ZeelandNet Foto's

Dank je wel.

Dank je wel.

Een dag, een heerlijke dag
niet zomaar een dag
maar een warme Vriendschapsdag
Dank jullie wel, Cobie en Maria,
voor jullie eeuwige Vriendschap

Dank jullie wel
aardige Marokkaanse jongens
om de deuren van de tram
speciaal voor ons
nog even open te houden

Dank U wel lieve Heer:
als U bestaat,
voor de bijna-onder-de-tramdame
op de fiets:
voor het bijna.

Schrijver: Peterdw. 09-07-2009

 
 http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten
/netgedicht/155435.html?zoekresultaat=ja

Hemelbloemen.

Hemelbloemen.

Als ik jou -recht uit de tarwe-
het brood aanreik

zul je dan glimlachen
omdat je me ziet
als omhulsel van mijn geest

of zal je treuren –omdat ik op blote voeten loop-
om mijn werkelijke ik
mijn ware aard en mijn oprechtheid?

Als jij hemelbloemen plukt
-waar ik bij sta-,
en samen met mij van de blaadjes eet,

dan weet ik het:
jij hebt vertrouwen in mij.



Schrijver: Peterdw. 31-07-2010

Bij nader inzien.

Bij nader inzien.

Ik ben je nu heel dicht genaderd,
dat merk je toch wel?

In mijn huis van dag-maar-geen-nacht
sta ik nu vlak achter je,
ik kan je bijna aanraken.

Je moet mijn adem wel haast voelen
en met gesloten ogen
ruik ik je heerlijke vel.

Nee, vrees maar niet,
ik maak geen misbruik van de situatie,
je bent en blijft ten alle tijde vrij

Tenzij je je omdraait,
en me als aanmoediging kust

Want dan ben ik van jou,
en jij van mij...

dát dan natuurlijk weer wél.


Peterdw. 30-09-2009

De Storm.

.

   



De vrouw die zich mijn hond noemde.


De vrouw die zich mijn hond noemde.

Ik geef het
achteraf gezien
wel toe

dat ze me
wel érg gemakkelijk

om haar vinger wondt

ik wist gewoon niet beter
dan dat ik voor haar,
die mooie slanke,
amper bestond

Nu ik haar
na zoveel jaren zag
sprak zij wel tot tweemaal toe
"Goh, je ziet er zo goed uit!"

Nou ja zeg:
ik?

En als genageld aan de grond
durfde ik haar niet te vragen
om eens een bakkie
te komen doen bij mij

En al zeker niet
nadat ze zei:
"Wees niet verlegen jongen,
ik volg je nog al die jaren.�

â??We hebben
nog zoveel te bepraten

en beschouw mij maar
als jouw hond."


Peterdw.

Hel in Zeeland: Relaas van mijn zoon.

Relaas van mijn zoon.

Mijn zoon Brian zat gistermorgen ook middenin dat
grote ongeluk op de rijksweg A58.
Zijn auto is waarschijnlijk wel total loss, maar hem
mankeert gelukkig niets.
Ik was bijzonder geschrokken, hij belde mij op
om te zeggen dat hij het er goed afgebracht had.
Hoe anders had het kunnen zijn, daar moet je gewoon
niet te veel over nadenken. 

Geplaatst op: 17-09-2014 12:16:44

Relaas van mijn zoon.

 

 

 

 

 



A58
: Twee doden, tientallen gewonden.

Het was groot in het nieuws en ik stond er middenin. Ons mooie Zeeland was tijdelijk veranderd in Hel op aarde. Alles veranderde in de zeer dichte mist in een onwerkelijk slagveld. Kon met al mijn macht een uitwijkende en al remmende vrachtwagen ontwijken maar achter mij kon een bestuurder mij niet meer ontwijken. Met een beetje schade en schrik kwamen we er goed vanaf. Wat helaas niet gezegd kon worden van andere medeweggebruikers. Een horror was het! De ruim 15 minuten erna heb ik enkel hard gerem gehoord en continu auto's op elkaar horen knallen, de een nog harder dan de andere.
Gegil, mensen in paniek gewond en verward! en nog steeds het geluid van nieuwe betrokkenen en slachtoffers die er boven op bleven vliegen en op elkaar knalden, bij elke knal wetend dat er steeds en steeds mensen mogelijk zojuist verongelukt waren slechts enkele meters verderop. Veel respect voor alle hulpdiensten en de vele inzet. Zelden dit meegemaakt en de beelden en vooral dat geluid zal nog lang in mijn kop spoken.
Slechts enkele foto's van de schades rondom mijn auto, waarvan ik elke impact van de aanrijding hoorde inslaan. Complete waanzin! Veel sterkte aan iedereen en alle betrokkenen van deze ramp.

Briandw. 

Noem mij een boom.

Noem mij een boom.

Noem mij een boom
waar ik niet onder
geschuild heb

Noem mij een steen
waarop ik niet
heb gerust

Noem mij een zee
die ik niet heb
bevaren

Noem mij een ochtend
waarop ik je niet heb
gekust.


schrijver

Schrijver: Peterdw., 23-04-2009

Ik proef je.

    Ik proef je.

       Je geur
       zo hemels,
       omhelst me,
       maakt me gelukkig

       Je kleuren,
       betoverend,
       maken me blij,
       steeds weer

       Je geluiden,
       zacht als fluweel,
       doen me nederig zwijgen,
       -ik geniet-

       Je kussen,
       niet van een sterveling,
       maar van een godin,
       nu dan de mijne

       Mijn ogen gesloten
       -je bent er eventjes niet-
       maar ik proef je,

       ik proef je nog steeds.


     Peterdw. 26-08-2009

       

 http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten
/hartenkreet/157467.html?zoekresultaat=ja

Vergeeld.


Jouw lichaam, je gestalte
in die vergeelde kamer
met kringen tot randen van bruin
aan de muren,
overlopende asbakken zo ver als ik kon zien

mijn netvlies is voor eeuwig
met alles wat van jou was
en door jou was
en bij je hoorde beprint

Nooit zal ik
dit en dat
en hét en jou vergeten

Aan de vergeelde
en half tot rood getrokken foto
in mijn kast
kan niemand zien hoe of het was

behalve ik

Maar de minnestrelen,
de kussen, zelfs nog vlak
voor jouw vagevuur
dat wegens je ziekte
onverbiddelijk vroeg om jou,
om jouw geest en je postuur

nee, die zal ik nooit vergeten

Je lichaam kon dan wel niet meer
maar ik niet zonder jou

Wat een vergeelde foto,
de randen reeds gekruld
ons laat weten.


Schrijver: Peterdw., 20-09-2013

Geplaatst in de categorie: liefde

 

Doodgelopen, weg.

Doodgelopen, weg.

Enkel nog verschroeide stenen
langs het afgelegde pad
-héél de route liep verkeerd-
Daar is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd

Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen
van die tanden vol met haat

Waren luchten open eerst, en heus
dumpte ze hem in de modder,
en was haar natrap, zwaar met hamer
knap getimed en vol venijn,
-verwijzend naar zijn bovenkamer-
onwaarachtig fabuleus.

schrijver


Vertel.

Vertel.

Laat nu de duinen
maar eens spreken
van die zomer
van onze onstuimige liefde

Laat nu het zand
maar verhalen
van ons heerlijke samen,
van ons hand in hand

Van jouw gulle lach,
onze vingers ineen,
van ons liefdesgekletter,
iedere zomerdag

Vertel maar gerust
van die altijd maar
zonnige stranden,
van je heerlijk ontblote tanden

Van de dagen van het
niets moeten maar alles mag,
vertel het maar,
van elke zalige dag.

Schrijver: Peterdw. 14-03-2010

Jij bent de wind.

   Jij bent de wind.

     Jij bent de wind
     in mijn hoge bomen

     Jij bent het meisje
     uit al mijn jongensdromen

     Jij bent het beste
     wat me ooit is overkomen

     Ik wil je nooit meer kwijt.

     Peterdw.

  

      http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
      netgedicht/154908.html?zoekresultaat=ja

Jij-ku. 1 t/m 5.

Jij-ku. 1 t/m 5.

J
ij brengt het goede
het betere het beste
in mij naar boven


Als jij naar me kijkt
ben ik stil en is op slag
de wereld mooier


Jij bent steeds in beeld
wanneer ik mijn ogen sluit
zie ik je nog steeds


Waar jij loopt loop ik
waar jij staat sta ik naast je
jij gaat ik volg je


Jij bent van mij
als het mag ben ik van jou
in alle vrijheid



Schrijver: Peterdw. 23-11-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/161159.html?zoekresultaat=ja

Nooit weggeweest.

Nooit weggeweest.

Mijn Vriend
is weer terug

terug
van nooit weggeweest

ben blij
dat hij weer hier is

ben blij
dat hij steeds hier was

zo mis ik het afscheid
en zie ik uit naar zijn komst

We begroeten elkaar
in een altijd hier.

Mijn Vriend
is weer terug.

Schrijver: Peterdw. 07-06-2010

Gerard Reve: De avonden.

Keien.

Keien.

Al doe je keien
in je zakken

denk nu maar niet
dat ik daarom stop

want met het grootste gemak
én met mijn liefde
voor jou

til ik je op.



Peterdw. 23-12-2010

Sommige liefdes gaan nooit voorbij.

Daarheen.

Daarheen.

Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren

Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren

Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg

Ik klem je hand vast
in de mijne
Lieveling, onthoudt maar,
zo zal ik altijd naast je staan.

Schrijver: Peterdw. 02-08-2009

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten
/netgedicht/156440.html?zoekresultaat=ja

Ik zal wachten.

Ik zal wachten.

Ik zal wachten tot de dag
dat je bij me zult komen
Ik zal altijd blijven wachten,
nét zolang
tot je bij me zult zijn
Tot die dag zal ik zwijgend
in de tuin staan,
naar de oude boom gaan,
elke dag
Ik zal zacht neuriënd
aan de beek staan,
tot die dag.

Zie ook: http://www.zeelandnet.nl/weblog/data/flappie/

schrijver

Schrijver: Peterdw., 03-04-2013

Zeelandnet video

De community eigenaar heeft op dit moment geen video’s online staan.

Bovenkamer.

Bovenkamer.

In zijn kamer, boven,

denkt hij na over de dag

over de dingen die ze zeiden
wat ze deden en wat niet

met elkaar, en voor elkaar

In zijn kamer, boven,
overziet hij nu de slagen

die vanmiddag zijn geslagen

en hoe ver soms
een verkeerd gesproken woord
kan dragen.

Schrijver: Peterdw.

Paardebloemen, het moest zo zijn.

.

Co.

Co.

Misschien
was de wereld
je wel veel te klein

En misschien was het leven
je niet lang genoeg,
voor je reis naar het licht

Je gevoelige hart,
zo vol onnavolgbare humor,
was wel je grootste gift

Vouw nu
je vleugels maar dicht.

Niemand kan zonder Vrienden.

Dank je wel Co, ik hou van je.

Peterdw. 29-12-2009

peterdw-hotmail.com

Mijn weblog: Ik vind.

Mijn weblog "Ik vind" vind je hier:
http://www.zeelandnet.nl/weblog/data/flappie/

Helden. Stieren, strepen en Zalcopersoneel.

Helden. Stieren, strepen en Zalcopersoneel.

Ik las dat in Spanje en dan met name in Catalonië de stierengevechten zijn afgeschaft. De laatste stier
stierf in een arena in Barcelona. Wat mij betreft dan toch nog één stier teveel, maar eindelijk!
Het is de beloning van het goede werk van de dierenactivisten aldaar, want zij hebben hier jarenlang voor gestreden
en actie gevoerd. Zij zijn voor mij dan ook echte helden.
Ik had trouwens vroeger nooit durven denken dat er überhaupt al een omwenteling mogelijk zou zijn
in de Spaanse machocultuur. Maar nu: stierenvechten? Een streep erdoor!


Het personeel (620 man) van Zalco, de aluminiumfabriek in Vlissingen-Oost is door de directie gevraagd
om vakantiedagen en loon in te leveren. Ook goedemorgen. Want heeft het personeel niet in 2009 ook al eens loon ingeleverd?
Jazeker-de-hypotheker, en wel 20% ! Twintig procent en dan nu weer? Allemaalmachies zeg!
Hoe kan dat nou, en je vaste kosten dan? spreek ik nu alsof het mezelf overkomt, hoe moet je dan de financiële eindjes
aan elkaar knopen?
Ik wens hen veel wijsheid en sterkte toe, de komende tijd, maar voor mij zijn zij nú al echte helden.

Op youtube is door ene Arie uit Brabant een filmpje geplaatst, waarin hij laat zien waar zijn werk nou uit bestaat.
Arie is namelijk strepentrekker. En Arie’s filmpje is een echte hit op youtube en daarmee
is Arie inmiddels ook een echte held. Leuke vent, die Arie. Iets van je werk laten zien, en waarom niet?
Ik vind het een leuk idee.

Gastgedicht van Briandw.: Dan maar grauw!

Dan maar grauw!

De wereld is niet altijd mooi
maar heb daar nooit om zitten treuren
Heb altijd positief gedacht,
hem zelf mooier te kleuren.

Altijd vrolijk tekenen en bijkleuren.
Er altijd weer wat van maken
om de boel op te fleuren
Tot ik er ineens genoeg van had,
om de kar te moeten trekken
Ineens te beseffen dat
niemand anders ook die wil heeft
Genoeg is genoeg, nu kunnen ze verrekken.

Kan dit toch ook niet allemaal alleen
Ben toch ook niet helemaal van steen
Dat er aan al mijn positiefs nu een eind kwam
spijt mij zeer.
Moet er aan geloven,
deze maatschappij verandert niet meer.

Als ik slechts de enige dan nog ben,
die er om geeft en het wat kan schelen.
Dan weet ik ook dat al mijn kleuren
deze maatschappij niet zullen helen.
Door hebzucht en egoïsme
kunnen ze me niet horen.
En door hun asociaal leefgedrag en bewind
werden al zo velen kleurenblind.

Al mijn mooie kleuren verdwijnen
als sneeuw voor de zon.
Zonde van mijn inspanning die zo mooi begon.
Ik stop en slijp de punten niet meer
want deze jongen kleurt vanaf heden niet meer

Want alleen krijg ik nooit alle vakjes vol
en is het erg snel uit met de lol
Dan blijven de grootste gedeeltes maar grauw
Heb immers ook de hulp van anderen nodig,
dus ook die van jou.
Ach, en je zal misschien, terwijl je dit leest,
het wel van het lachen bescheuren
Dat ik echt alleen de wereld mooier
heb willen kleuren?
En dat ik nu op het punt sta
om mijn kleurdoos weg te pleuren?

Eerder deed ik altijd alles voor anderen
en voor jou
Nu moet ik kiezen voor mezelf
En maakt de warmte in mijn hart
alsnog ruimte voor kou.

Jammer maar waar….
hebben ze het toch voor elkaar
Voortaan denk ik ook
enkel en alleen nog maar aan mezelf
Enkel ikke, ikke, ikke
niks meer voor een ander
en helaas
ook niks meer voor jou.

Ik leg nu de kleurtjes neer.
En die wereld? Die blijft dan maar grauw!


Schrijver: Briandw.
Inzender: Briandw.

brian.dw@hotmail.com

Trefwoord(en): Emoties
Categorie: maatschappij

Samenspel.

Samenspel.

Van alles was er twee
en wat slechts enkel was
deden we twee keer

En alles wat we zagen
was goed
en alles wat we deden
was fijn

Fiets, kaartje voor de overtocht,
duinovergang, die twee keer dus,
de dagen die we samen hadden,
cappuccinootje, glaasje droge wijn.

En alles wat jij vond,
vond ik ook
en alles wat ik vond
gaf ik aan jou.

Alleen jij kunt het beamen,
we deden alles samen.



Schrijver:
Peterdw., 02-08-2013

peterdw- hotmail.com

Gestuurd.

Gestuurd.

Nee, je weet het niet, en toch
Je bent nu in mijn nabijheid,
brutaal stal je mijn blik

Je zette me aan het denken, ik moest
of ik wilde of niet, vanwaar kom je?
Ik heb de deur niet horen slaan

Mijn knieën zijn slap, de uitstraling
blijft koel, toch?
Maar waarom lach je dan?

Toen je eenmaal uit mijn gezichtsveld was
ben ik gek geworden, vol ongeloof

Ik kan het je wel vragen,
-vanwaar kom je?-, maar
je bent ook maar gestuurd

Ik ben alleen maar blij
dat je ogen terug zijn,
bij mij.


Schrijver: Peterdw. 17-11-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/160912.html?zoekresultaat=ja

Slimme meter.

Slimme meter.

Een mevrouw aan de andere kant van de lijn.
Energiebedrijf Delta geloof ik,
ze willen slimme meters komen plaatsen.
Ik zeg: slimme meters? Zij weer: ja, slimme meters,
want bij de zonnepanelen die vorige maand zijn geplaatst
horen dan weer slimme meters.

Goh, zei ik, maar ik ben zélf al zo slim!
De mevrouw gierde: nou dan wordt het bij U thuis dubbelop slim!
Ik vroeg haar, of ze me dan een week na de plaatsing
nog even wilde bellen.
Voor wát? Vroeg ze. Nou, om mij iets te vragen natuurlijk!
En doet U dan maar meteen een moeilijke vraag.

Ze had een leuke morgen, en had met de koffie een leuk
verhaaltje voor haar collega's, over een rare klant.

Het is vrijdag geworden, die plaatsing.
Ik heb het voor het gemak maar even op een briefje geschreven
en naast mijn laptop gelegd, ter herinnering.
Want zó slim ben ik nou ook weer niet, dat ik dat kan onthouden.

schrijver

Schrijver: Peterdw., 30-04-2015

Ideaal. 1, 2 en 3.

Ideaal.

De zee
Het strand
De blauwe lucht
Spelende kinderen langs de waterlijn
Schelpjes in het zand

Jouw hand in de mijne.


Ideaal (2)

Wij samen
Jouw hoofd tegen mij aan
Mijn arm om je heen
Jouw muziek op de achtergrond
Zacht samen dromen

Onze nieuwe toekomst.


Ideaal (3)

Jouw liefde
Mijn liefde
Jouw oprechtheid
Mijn aanbidding
Onze liefde

Onze echtheid.

 

Peterdw. 27-07-2009

En ik neem je mee.

En ik neem je mee.

Langs groene velden
en kleurige weiden

Over smalle wegen, langs dreven,
weilanden en bossen
over dijken en langs meren,
voorbij het oude stoomgemaal

In de verte kun je
er de paardestallen zien staan

Enkel vreedzame natuur,
van hier en van over de grens,
een gevarieerde route zonder einde

En ik neem je mee.

Schrijver: Peterdw. 18-11-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/160965.html?zoekresultaat=ja

Jouw asymmetrisch hennarood.

Jouw asymmetrisch hennarood.

Ik wenste
dat je hier was,
en dat ik je aanwezigheid kon voelen

Zit stilletjes voor me uit te staren,
ik bedenk me dat ik zonder jou
eigenlijk helemaal niets kan

Ik stel zonder jou niets voor,
kom ik nergens aan toe,
en ben ik van binnen
gewoon een beetje dood

Ach, ik denk werkelijk altijd aan jou,
ieder moment, ieder uur,
en elke dag

Met mijn ogen gesloten nu
mis ik je, en verlang ik
naar jouw asymmetrisch hennarood.

Peterdw. 06-10-2009.

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/159123.html?zoekresultaat=ja

De waard.

De waard.

Toen de waard in Westkapelle ons gisteren, met grote, dronken ogen minutenlang had aangestaard, en toen het hem met zijn door de drank getekende kop en zwaar bevende handen uiteindelijk toch gelukte wat ik niet voor mogelijk had gehouden, namelijk een glas wijn in schenken voor de bevallige dame die ik die avond tot mijn grote vreugde mocht begeleiden, sprak hij de wijze woorden: kom jie van ier?

Kijk, dat zijn nog eens levensvragen waar een W te M of een W te Vr. (met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig) ooit maar dan ook nooit en te nimmer op zouden komen.
Shakespier zij het alreeds, als zijnde een voorloper van Sjef van Oekel, What’s in a Name?)

Ik heb het familiebestand er even op nagezien, maar tot mijn grote opluchting komt die vreselijke naam, beginnend met die gevreesde letter W, niet of nauwelijks in mijn kringen voor. Of het moet die ene oom zijn, die vroeger op bruiloften altijd in mijn ribben stond te porren, met de mededeling: Nou jij hé, nou jij hé?
Hij is daar mee opgehouden sinds ik bij hem hetzelfde ben gaan doen op begrafenissen.
Maar goed, zand erover.

Ik heb de waard gevraagd om open te blijven tot 4 uur in de nacht, omdat wij dan zijn etablissement zeker weer zouden bezoeken op weg terug naar huis. Hij stootte in een onhandige beweging bijna een fles Amaretto kapot tegen een van de tapkranen, zei dat het geen probleem was, en vroeg ons wat wij eigenlijk in "Wasschappel" te zoeken hadden.
De mededeling dat wij deelnemers waren aan het wereldkampioenschap Hiphoppen, overtuigde hem.
"D'r is eihenluk nog best vee te doen eej, in zo'n klein durpje?" was zijn terechte conclusie. Want waar wij verschijnen, is er altijd veel te doen en stof genoeg om dagen over na te praten.

Een wijs man, onze kastelein. We gaan er zeker nog eens terug, want ik heb zijn verhalen maar tot en met zijn tweede huwelijk en de ziekte die hem 30 jaar geleden trof bij kunnen houden.

Weet je, ik onderschat niemand, ook niet een man die "gewoon" maar een pilsje staat te tappen.

Oranje-bitter.

Oranje-bitter.

Een dag opende in feest
met oranje linten
maar werd gesmoord in rouw,
heel onverwacht.

Vreugde sloeg om in verbijstering,
werd verdriet,
Oranje plots verruild voor zwarte tinten,
de dag werd in één seconde nacht.

Een gek zaaide dood en verderf,
bezoedelde ons heilig erf
veranderde de wereld,
misschien wel onze laatste
vrije, blije wereld

Het zoet verruild voor bitter,
wie had zoiets nou gedacht.

Peterdw. 01-05-2009

 http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/152691.html?zoekresultaat=ja

Imagine.

.

Gastgedicht van Briandw. : Iets te veel.

Iets te veel.

Ben vaak te snel boos.
Soms te verlegen of te dominant
Ik heb me zelf soms gewoon te weinig in de hand
Zo eet ik weer eens te ongezond, of drink ik wat te veel
Of ben ik weer eens te driftig, en roep ik dingen die ik niet wil.

Gewoon te vaak nog die jonge hond
Te vaak nog altijd die rebel
Te veel niet eerst denken,
En was mijn mond weer te snel.

Zo ga ik nog te veel, nog tegen regels in
Te veel niet willen wijken…
Te veel in alles mijn zin willen krijgen….

Maar zo ben ik soms te somber,
of veel te emotioneel.
Is er gelukkig nooit iets echt aan de hand,
Ja hou van het leven dan weer veel te veel.

Gewoon te vaak bedrogen door veel te veel vertrouwen
Zal ik trouw toch altijd van mijn mensen houden
Te vaak gebruikt, te vaak voorgelogen.
En toch die jongen willen blijven, waarvan iedereen kan houden.
Die jongen zijn, waarop mijn vrienden kunnen blijven bouwen.

Te betrouwbaar, te verdrietig,
Altijd te sterk, te aardig of juist veel te nietig
Te snel verliefd of te juist veel te blij
Ga ik weer eens te snel, en ren ik me zelf weer voorbij

Wil me dan uiteindelijk, vaak ook niet te snel hechten,
dat is al snel te veel voor mij.
Is alles nu te veel ?
Of ben ik wellicht gewoon iets te veel,
IK van mij ?

Te veel gedachten en onzekerheden stuwen mij
Geef ik dan wellicht te veel om wat anderen vinden van mij?

Alles gewoon nét ietsje minder….
dat zou misschien niet zo gek zijn voor mij

Schrijver: Briandw.
Inzender: Peterdw., 18-08-2011

brian.dwhotmail.com

Er zijn toch teveel Japanners.

Er zijn toch teveel Japanners.

Er zijn toch
teveel Japanners.

En voor U
vinden ze
ook wel weer een ander.

Als U
maar betaalt

Of dacht U soms
dat U beter was?

Omdat U ze maar liever
snel vergeten was?

Is dat misschien
Uw norm?

De enige norm
die in dit leven telt

is de betalingsnorm

Want zelfs de stralingsnorm
wordt bijgesteld

Het enige
waar een webmaster
zich druk om maakt

is dat ie in het meervoud
word aangesproken.

Hij heeft duidelijk
geen kaas gegeten
van scabreus taalgebruik

Heeft trouwens heel
geen kaas gegeten
van taalgebruik.

Ik krijg een sms’je:
je bent lief
en ik wil je nooit meer kwijt!

Ach, ziet U?
Alles is zo betrekkelijk

De zon schijnt
en in het schooltje
achter mijn huisje
word gezongen:

"Lang zal ze leven"

Ach die lieve kleintjes
ze zijn al zo schrander

Ziet U?
Alles is zo betrekkelijk

En voor U?

Vinden ze vast
ook wel weer een ander.


Peterdw. 18-04-2011

Gastgedicht van Joke de Groot.


LIEFDESBRIEF.

Zo was het, zo is het,

toen,
je schreef gewoon op papier
zo'n simpel
standaard velletje, een A4
liefdevol, warm eigenhandig
"ik hou van jou"!

nu,
je klikt in een split second
op je pc of tablet, schat
je weet, "ik hou van jou"
en zonder veel moeite
enter, gewoon als vanzelf, zend!



Schrijver: J.de Groot, 04-04-2012

joke190411 telfort.nl

Geplaatst in de categorie:
internet

 

Omhoog