MOTORVAKANTIES

Schotland 8 t/m 23 juli 2011

Op dit kaartje zie je waar we allemaal gereden hebben in Schotland.

We zijn ook nog naar Perth geweest, maar die had ik er niet op gezet.

Klik op het kaartje voor alle foto's.

Hieronder de links naar mooie filmpjes die ik gemaakt heb. 

Ik stel voor dat je ze fullscreen bekijkt voor het mooiste resultaat.

Veel kijkplezier.

 Rit naar Eilean Donan Castle

Rit naar Glen Etive, Glen Coe, Glenfinnan e.d.

Rit naar Glen Nevis, Loch Ness, Inveness, Cairngorms e.d.

Verslag van onze motorvakantie naar Yorkshire (UK)

Vrijdag 5 juni
Verzamelen bij huize Sue Zuki. We zouden rond 3 uur vertrekken richting Rotterdam.

Rond half 7 reden we de boot op. Helemaal geen enge oprijdingen, en het vastsjorren hoefde eigenlijk ook niet.

1 band over de motor en hij stond goed vast.

Rond 8 uur gingen we varen. Nadat Rotterdam bijna uit zicht was leek het net of de boot vaart minderde....????

We liggen bijna stil dacht ik, en ja hoor, hij ging ook nog draaien....daar zag ik Rotterdam weer.....Huh????

Wat krijgen we nou...heb ik dat dacht ik nog....De boot draaide nog verder door, en gelukkig..

na ongeveer 1 uur gingen we toch eindelijk de goeie kant op, richting Engeland.

Toen we de hut ingingen was het enige wat ik zag een bank. ???? Wasdanoewee???

Moeten we hier met z'n vieren in slapen???

Henk was al vaker met een boot meegeweest naar Engeland en wist ons te vertellen dat de bedden

in het plafond zitten en in de muur, en dat je die eruit kunt klappen....Pffff, gelukkig maar.
Na een korte nachtrust...( pff wat zijn die matrassen hard, en ooooohw wat kan die Zofia snurken) ,

mochten we om 8 uur van boord.

Zaterdag 6 juni
Hello England, here we come. Na de nodige foto's van de boot gingen we op weg naar Lofthouse, Nidderdale.

Na de eerste rotonde, die we eigenlijk verkeerd namen, waren we onze medevakantiegangers al kwijt.......
Nou dat schiet lekker op. We zijn nog niet weg en weg is de rest al zoek.

Kees en ik zijn nog een stuk de snelweg opgereden om te kijken of ze ergens stonden, maar nee hoor.

Ik dacht nog, hoe moet dat verder, want geeneen van tweeen wist het adres waar we naartoe moesten....
Toen zijn we maar teruggereden naar de boot en gebeld. Eerst naar Zofia.....geen gehoor...(telefoon leeg bleek later),

toen naar Henk gebeld...en ja hoor, contact. We hebben ze direkt geïnstrueerd om achter ons te blijven rijden en

niet zomaar een kant op te rijden. Want als we afslaan en zien dat hun ons niet volgens, dan stoppen we natuurlijk

bij die afslag. Affijn, de rit maar voortgezet richting York. Daar aangekomen de motor geparkeerd op een mooi

parkeerterrein in Nunningstreet of zoiets. Een stuk gewandeld en een lekker bak koffie gedronken bij de boekwinkel...

Ja joh, dat is toch gewoon daar, dat snap je toch wel...hahaha. We hadden aan iemand gevraagd waar je lekker koffie

kon drinken, en hij stuurde ons daar naartoe. De koffie was inderdaad heerlijk, en de cake erbij ook.

Wel al wat vreemde mensen gezien daar. Maar goed, wij weer terug naar de motor. Alarm eraf en gaan.

Ik zei, alarm eraf en gaan....Kees!!! ALARM ERAF EN GAAN.......Je begrijpt het misschien al...het alarm wilde er niet af. Met geen mogelijkheid kregen we het voor elkaar. We konden dus ook de motor niet starten...gewoon helemaal niks...

Een man die geparkeerd stond met zijn auto heeft wel zijn hulp aangeboden, en bleef heel lang bij ons staan om

te kijken of hij nog iets kon betekenen, maar helaas. Dan maar de ANWB bellen, want je bent niet voor niks lid.

Na ongeveer 3 kwartier kwam hij opdagen. Hij stelde zich voor als Nick huppeldepup en had het binnen korte tijd gevonden.

Het was dus TOCH de zekering. Nieuwe zekering erin en starten maar. Hij heeft er nog een paar mee op reserve gegeven

voor het geval dat. Affijn, we konden weer verder naar Lofthouse. Rond 4 uur kwamen we daar aan.

Een leuke cottage met alles erop en eraan.

Ieder zocht zijn kamer op, omkleden en de boel verkennen binnen.

Zondag 7 juni
Vroeg uit de veren en ontbijt maken. Helaas, toen ik de tooster aanzette maakte hij kortsluiting.

Dezelfde dag is de eigenaar nog geweest om een nieuwe neer te zetten...wat een service.
Vandaag gingen we naar How Stean Gorge, dat op loopafstand is van Lofthouse.

Ik had er al veel over gelezen en wilde het nu met mijn eigen ogen zien. Nou, we hebben het geweten ook,

althans, ik toch zeker wel. De held.
We kregen allemaal een helm mee, want die had je wel nodig, en je moest uitkijken want het was er nogal glad.

Je kon jezelf vasthouden aan Lizzards and Spiders, en een touw. Oh????? Hoezo dat dan??

Je kunt toch gewoon op een pad lopen????? Mis Sil, het lijkt meer op een survivaltocht...Oh!!!

Tja....Maar goed, ik liet me niet kennen en wandelde vrolijk...door.

Een trap naar beneden ging nog wel. Maar toen. Je moet maar aan Zofia vragen hoe het eruit zag,

maar ik scheet zeven kleuren geloof ik...hahahaha, maar ik moest net zo hard lachen als de rest.

Ik heb daar ook ondervonden waar die helm voor was...hij stond nl iets te los op mijn hoofd en telkens als ik

die stootte floepte hij voor m’n ogen....Was wel lachen hoor. We leken allemaal wel Bob de Bouwer.

Toen we klaar waren met klimmen, en stiekem een verkortte route zelf hadden gemaakt, gingen we wat eten.

Zofia wilde zo graag chips eten, dus daar kreeg ze haar eerste portie.

Ik een tunafish sandwich met chips..( geen engelse chips maar crisps) dus net als chips hierzo.

Vreemd maar okee.

Maandag 8 juni
We gingen weer vroeg uit de veren. We zijn elke dag wel rond 7 uur opgestaan en rond 9 uur gaan rijden,

heel de vakantie door. Deze dag gingen we James Herriott land onderzoeken. Via Pateley Bridge richting

Leyburn- Grinton naar Thwaite waar we heerlijke soep hebben gegeten.

Op een gegeven moment reden we tussen loslopende schapen en de omgeving toverde om

in een sprookjesachtige omgeving.

Het is dat we bleven rijden, maar daar had je eigenlijk eens een poos moeten gaan zitten om van de stilte te genieten.

Er stond geen huis of wat dan ook, alleen maar de schitterende heuvel en de schapen...en wij dan.

Tot aan Nateby liepen de schapen los. Maar dit zou niet de enigste keer zijn dat we tussen de schapen rijden.

Het kwam bijna dagelijks terug maar dat wist ik toen nog niet. Iemand had verteld dat Askrigg ook iets

met James Herriott te maken had, maar toe we daar aankwamen zagen we niks wat daar op wees.

We zijn via Kettlewell weer richting Lofthouse gereden, en onderweg in Hawes nog even bij de Spar

om boodschappen geweest.

Dinsdag 9 juni
De dag begint bewolkt met wat spetters regen, maar dat deert ons niet. We gaan vandaag een bezoek brengen aan Brimham Rocks.

Dat ligt niet zo heel ver weg van Pateley Bridge.

Toen we alle (nou ja, bijna alle) keien bekeken hadden zijn we verder een zuidelijk rondje wezen rijden.

Namen als Blubberhouses, Skipton, Bolton Abbey enzo tegengekomen en hebben zo onze middag weer vol gemaakt.

Ook hele vieze koffie gedronken in Skipton...bah. (maar wel lekkere chips, fishfingers and baked beans)

Wat was ik blij dat ik m’n eigen koffiezetapparaat had meegenomen. Een aanrader dus voor iedereen die naar Engeland gaat...

neem je eigen koffiezetapparaat mee, want dat kennen ze daar niet echt.


Woensdag 10 juni
Een dagje York. De stad bezichtigen. We troffen het want vandaag vierden ze de verjaardag van de

Duke of Edinburgh. Dus we werden al verwelkomd met een grote fanfare.

Toen we later in een of ander groot park stonden was daar een hele ceremonie bezig, inclusief de mannen met bolhoed,

streepjessokken in leren schoenen, dames met hoed, een Schot, militairen en een aantal hooggeplaatste.

Geen idee hoe of wat, maar het was leuk om te zien. Er stonden ook een aantal kanonnen die ze lieten horen.

Zofia en ik zijn natuuuuuuurlijk nog op de foto gegaan met de Schot en later ook nog met een politieman.

We hebben in York nog fudge gekocht, dat lijkt op fondant eigenlijk. Net zo zoet...brrr.

Ook hebben we High Tea gedaan. Ik wilde dat een keer meemaken en zo gezegd zo gedaan.

Je moest er wel voor in de rij staan. En de prijs was ook niet misselijk. Maar okee, in Nederland kennen we dat niet

en je doet dit maar eens in je leven als het goed is. Je krijgt dan een soort standaard met onderin vierkante

sandwiches met allerlei lekkers erop, zoals zalm. Ze zijn ongeveer 10 bij 10 cm. Daarboven lagen een paar sultana scones,

van een eindje lijken het net krentenbollen, maar ze zijn steviger en lekkerder. Je moet ze doormidden snijden en

dan jam erop doen en dan wat room...Heerlijk. Op het bovenste gedeelte lagen nog 4 verschillende koekjes,

ieder met een eigen smaak en vorm.

Donderdag 11 juni
Vandaag gingen we een westelijk rondje Dales rijden, daar waren we nog niet geweest. Richting Grassington,

Kettlewell en Arncliff, Litton tot aan Fox Up, daar stond 1 boerderij en dat was het.

Ook vanaf daar weer tussen de schapen gereden, maar deze keer waren er ook zelfs koeien bij.

Bij Malham zou een waterval zijn genaamd Janet’s Foss. Een paar mensen vertelden ons dat dat schitterend was.

Daar aangekomen nog even gevraagd hoe we moesten lopen. We kwamen ook nog een herder tegen die net met

zijn bordercollie de schapen bij elkaar aan het drijven was. Een schitterend gezicht.

Onderweg kwamen we ook regelmatig trekkers of quads tegen met een herder erop en zijn hond of honden

gewoon zo los mee erop. Affijn, we gingen dus naar de waterval kijken, er zouden er zelfs 2 zijn, een grote en een wat kleinere.

We hebben de kortste route maar gedaan gelijk naar de grote waterval. Wat schets onze verbazing dat er

niks anders te zien was dan een pisstraaltje.

Tjongejonge dat was een afgang...hahaha. We hebben smakelijk gelachen om die geweldige waterval!!

Kees en Henk gingen hem nog maar even van dichtbij bekijken, want je er kon er ook naartoe klimmen als je wilde.

Zofia en ik wilde dat NIET. Na de bezichtiging reden we weer verder via Airton, Cracoe en via Appletreewick

weer richting Lofthouse. Aan de deur hebben we nog eieren gekocht van een vrouwje.

Vrijdag 12 juni
Nadat we al bijna alle wegen in de buurt hebben gehad, besluiten we vandaag een bezoek te brengen aan Scarhouse Reservoir.

Een stuwdam in de buurt. Ik vroeg nog of we niks te drinken mee moesten nemen, maar dat was niet nodig.

We gingen wel te voet, dus een lekkere wandeling door de Yorkshire Dales. Het was geweldig mooi,

overal weer de schapen, koeien, heuvels.

Onderweg zagen we nog een babykonijntje zitten in het gras. Hij bleef netjes zitten, hoe dichtbij we ook kwamen.

De weg die we liepen ging omhoog, en na anderhalf uur vroegen we ons toch af of het nog ver was.

Na iedere bocht die kwam zochten we naarstig naar het uitzicht dat ons Scarhouse Reservoir zou brengen, maar tevergeefs.

Tot eindelijk, na 2 uur en 15 minuten we iets zagen wat op een stuwdam leek.

We waren al keimoe, maar we waren al zover gekomen, dus maar even de route afgemaakt ook.

Helaas was er niks te drinken te krijgen bovenaan bij de stuwdam, maar gelukkig waren er wel toiletten.

Verder was er niks dan een parkeerplaats. Zoals bij de meeste bezienswaardigheden in de Dales is er gewoon niks,

geen friettent, geen broodjes, geen drankjes. Soms zelf ook geen wc. Dit bezint voor ge begint..hahaha.

Maar wij gingen natuurlijk op deze vakantie juist voor de mooie natuur, en niet voor de drukte.

Toen de mannen de nodige foto’s hadden gemaakt gingen we weer terug naar de cottage.

We hebben in totaal zo’n 15 km gelopen, want Kees is later met de motor nog dezelfde route gereden.

We vonden onszelf wel bikkels toen. Deze avond hebben in de local pub wat gegeten. We namen allemaal het zelfde, rumpsteak.

Alleen Henk had de pech dat er wel heel erg veel vet aan zijn stuk vlees zat, maar voor de rest was het prima

eten daar in Engeland.
‘s Avonds hebben we alvast wat spullen ingepakt en wat opgeruimd voor ons vertrek morgen naar de volgende

cottage gelegen bij de North Yorkshire Moors

Zaterdag 13 juni
Rond half 10 vertrokken we richting Ampleforth ( net onder de North York Moors) waar onze tweede cottage staat.
We gingen deze keer via het noorderlijke weggetje vanuit Lofthouse richting Healy, die was ook heel er mooi, en stijl en smal.

Via Masham richting Thirsk.

In Thirsk zijn we gestopt om wat rond te kijken en onze tijd vol te maken, want we mochten pas rond 3 uur in het huisje.

Toen we ergens gingen zitten om koffie te drinken en ik aan de balie stond om het een en ander te bestellen,

werd ik aangesproken door een Engelsman. Ik begreep eerst niet waar hij het over had, maar hij vroeg

dus of we nog lang hebben moeten wachten op de AA (de Engelse Wegenwacht). Hahaha, nou breekt m’n klomp!!

Dit was die man die heel de tijd bij ons heeft gestaan op het parkeerterrein in York toen we op de AA stonden te wachten....

Is dat toevallig of niet dan???
We hebben omdat we toch tijd genoeg hadden nog het James Herriott museum bezocht

en voor het eerst de fish and chips gegeten uit een stuk papier.

Rond half 3, we konden niet langer meer wachten, kwamen we in de cottage aan.

Onze eerste indruk...WOWWWWWWWWWWWWWW, wat een joekel van een tuin, een eigen oprit met

afsluitbaar hek en een lekkere eettafel buiten.

Bij de vorige cottage zat nl geen tuin, alleen een patio aan de voorkant. Onze tweede indruk was....

BAH wat een vies huis....en dat was het. Binnen was het niet schoon. We plakten aan de vloer vast en alles in de

keuken moest eerst worden afgewassen voor gebruik. En waren nog veel meer dingen, maar die bespaar ik je voor nu.

Er was een pizzeria in het plaatsje, dus vanavond aten we pizza. Geen grote, maar een 9”inch. Net een slagje kleiner dus.

Je moest er wel een half uur op wachten, maar ze waren heerlijk. ‘s Avonds hebben we nog lekker buiten gezeten en

genoten van het uitzicht.

Toen het wat later werd zijn we naar binnengegaan, en zo zijn Zofia en ik in die week verslaafd geraakt aan

de Engelse “Big Brother”

Zondag 14 juni
Vandaag een rondje Moors gedaan. Er lopen niet heel veel wegen door de Moors. Een ander soort gebied dan de Dales,

maar niet minder mooi. Veel smalle wegen dus, veel hellingen en dalingen van 25%, soms meer, soms minder.

Een mooi uitzichtpunt gezien.

Ook hebben we tussen de middag warm gegeten. Was echt wel gezellig daar binnen en ik werd nog voor de gek gehouden,

maar ik liet me niet kisten. Kees en Zofia hebben daar lamb gegeten, Henk en ik namen veilig beef.

We gingen verder richting Carlton, Cockayn, Gillamore, Glaisdale en Goathland. In Goathland zijn we gestopt om te

kijken naar de winkeltjes. Het was er een drukte van jewelste..Eigenlijk niet mijn ding deze vakantie.

Er stonden mij te veel touringcars en er liepen veel te veel toeristen die kwamen kijken naar het station

van Harry Potter natuurlijk.

Ook in dit dorp liepen de schapen gewoon los rond, en een herder op zijn motortje samen met zijn hond weer aan het werk.

Daarna weer richting Pickering en Helmsley, het plaatsje waar in het weekend vooral veel motorrijders

samen komen. Wij zijn hier natuurlijk ook gestopt voor de nodige foto’s en kwamen zo in gesprek met een man

die ons vertelde over de Lake District.

Hier wilden wij in eerste instantie ook nog naartoe, maar hadden het idee dat het nogal ver was.

De man heeft een route voor ons aangegeven en we gaan dinsdag een kijkje nemen.
Thuis makkelijk gegeten, we hadden al warm op tussen de middag.

Maandag 15 juni
Het ziet er vandaag wat somber uit maar het klaart al gauw weer op. Vandaag gaan we naar Scarborough.

We reden bijna het kasteel binnen, maar dat mocht dus niet, dus keren met die hap....op de helling.

Zofia vond dit geloof ik niet zo fijn.

De motors weer geparkeerd in een vak voor auto’s en maar een ticket gekocht. Bij nader vragen was het niet nodig,

maar ja beter het zekere voor het onzekere. Zofia heeft gelijk haar camera na laten kijken in een winkel....

maar wat bleek.....de batterij zat er alleen verkeerd om in.....Blont offuh???
Scarborough is een leuke stad, veel winkels en een mooie kijk op het strand.

Een paar dagen later zou blijken dat er nog een ander leuk gedeelte is in de stad, maar dat hadden we toen nog niet gevonden.

Daar was veel meer bedrijvigheid nog, maar okay, daar waren niet echt naar op zoek....

Tranquility was mijn trefwoord deze vakantie.....We zijn vanaf Scarborough nog een stukje erboven nog binnendoor gereden,

maar daar was echt niet veel aan....Leek net Nederland, dus we zochten de weg weer op naar Pickering.

We kwamen in een dorpje Thornton le Dale, waar we gestopt zijn voor koffie. Op een gegeven moment vroegen

ze ons om een bordje voor het raam te zetten omdat ze er niet bij kon omdat wij in de weg zaten...

op het bordjes stond...GESLOTEN...dus we konden niet te lang meer blijven zitten.

Toen we weer naar buiten gingen was het aan het regenen. We schuilden wat onder de uitgeklapte zonneschermen,

maar er werden er 2 omhooggehaald, zodat we maar bij de buren onder de overkapping gingen staan.

Nog wat leuke winkeltjes bekeken van binnen. Toen het weer wat droger werd gingen we weer naar onze cottage om vervolgens zelf te koken.

Dinsdag 16 juni
Vandaag vroeg vertrokken richting the Lake District. Ongeveer 200 km enkele reis tot aan Windermere.

Via Scotch Corner over de snelweg en daarna weer de gewone wegen.

Ze hebben heel weinig snelwegen in deze buurt. Wat ik ook raar vond is de parkeerplaatsen langs deze wegen....

die zitten gelijk naast de rijbaan. Dus als je er af wilt moet je gelijk je snelheid goed aanpassen.

We zijn via Penrith naar Windermere gereden. Echt schitterde plaatjes kun je daar schieten.

De man uit Helmsley, die ons deze route gaf, vertelde dat we halverwege deze weg steeds achterom moesten kijken,

omdat je dan het plaatje ziet wat ze op ansichtkaarten drukken. Hij heeft niks te veel gezegd....alsof je in een droom zat.

Echt heel verschrikkelijk mooi.
We zijn in Windermere nog met een pondje overgegaan en kwamen zo in Hawkshead terecht.

Daar was pas grint op de weg gestrooid en dat duurde wel een mile of wat voor het eindelijk weg was.

Dat reed niet echt prettig. Toen we de Lake District weer verlieten zijn we naar Thirsk gereden om daar eens bij de Chinees te gaan eten.

Ook weer iets wat je eens moet proberen in Engeland. Je kon wel opmaken uit de menukaart wat voor vlees of vis je koos ongeveer.

Maar bij je gerecht moet je ook nog nasi of bami bestellen natuurlijk. Dat heet daar noodles (bami) of freid rice (nasi).

Vervolgens krijg je dan je bord nasi of bami voor je neus gezet, en een schaaltje met het gerecht erbij.

En de nasi of bami komt nog bij de kosten voor het gerecht, dus je besteld bv scampis.....

maar dan komt die nasi of bami er apart bij....echt heel vreemd, maar goed.

Het smaakte prima, en we hadden allemaal ons bord leeg. Daarna gingen ze nog even wijn halen in

de winkel in dezelfde straat...en die was tot 10 uur open...elke dag....Vandaag in totaal dus ongeveer 400 km gereden.

Woensdag 17 juni
Voor vandaag waren de weersvoorspellingen niet zo mooi. Er zou regen komen. We wachtten het ‘s morgens nog even af,

dus een lui begin van de dag en alles op het gemakkie. We hebben toch nog een poging gewaagd om te gaan rijden.

We gingen deze keer op zoek naar de Kilburn White Horse. Het bordje hadden we al zien staan, nu het weggetje nog in....fff,

dat was best smal, bochting en stijl. Op een gegeven moment komen we op een parkeerplaats aan en zien een

paar mensen van een heuvel afkomen via de trap. Ik stap er naartoe en vraag of hier de Kilburn White Horse is,

en of we dan naar boven moeten. De man zei eerst ja, maar naderhand zei hij, dat ik het beste toch een

stuk achteruit kon lopen om er meer van te zien. Ik stond er dus met mijn neus bovenop, maar ik zag dus

eerst alleen aan paar losse rechtopstaande dingen. Dat waren dus de benen van het paard.

Toen ik een stuk verderop ging staan zag ik alles...behalve zijn hoofd..

Jammer, dat valt wel tegen. Maar achteraf gezien, en gezocht op internet was het zo gek nog niet.

De beste view heb je volgens mij vanuit een vliegtuig.
We zijn toen maar weer terug naar de cottage gegaan want het hield echt niet op met zachtjes regenen.

Dit was trouwens de enige dag dat we niet hebben gereden verder. We zijn nog niet uitgeregend om het maar zo te zeggen.

Voor Engelse begrippen hebben wij het goed getroffen met het weer, en hebben regelmatig in het

zonnetje gereden en gelopen. We hebben vervolgens gezellig de openhaard aangestoken en zijn om

fish & chips geweest in het dorp.

Donderdag 18 juni
Vandaag een route dwars door de Moors richting Middlesborough, Redcar en Whitby. Redcar was hartstikke lelijk.

We kwamen in een drukte terecht, en daar had ik echt geen zin in. Industrie en veel vrachtverkeer en stinkende fabrieken...

Gauw weg hier dacht ik nog. Na een stop hebben we besloten een beetje langs de kust te rijden....

maar daar liep niet echt een weg, dus reden we naar Whitby. Whitby is een leuke stad maar ook echt heel toeristisch.

Veel te druk naar mijn zin, maar wel leuk. Je kon er ook bv met een bootje mee om dolfijnen te zien enzo.

Er lag ook een heel mooi ouderwets schip, en er lagen vissersbootjes en krabbevangmanden....of hoe dat ook heet.

Daarna zijn we onze route verder vervolgd weer richting Scarborough. Toen kwamen we er dus achter dat er nog

een meer levendig stuk van de stad is, met veel vertier....We zijn toen wel een heel eind langs de kust gereden

en besloten toen om richting Bempton Cliffs te rijden. We hadden dit deze week op TV gezien.

Er zitten op de cliffs wel 20 verschillende soorten vogels te broeden, dus wij daar naartoe.

Het was weer een flink wandelingetje daar, maar was zeker de moeite waard. Er zaten natuurlijk ontzettend veel meeuwen,

maar ook Jan van Genten en vogels die op mini pinguïns lijken.

We hebben daar nog een poos rondgekeken en daarna binnendoor weer naar Ampleforth waar we rond half 7 arriveerden.

Vrijdag 19 juni
Vandaag zouden we naar Harrogate gaan om rond te kijken daar. Maar eerst een tankstation zoeken voor Zofia.

Omdat we de afslag Helmsley hadden gemist op zoek naar een andere lokatie. We kwamen door Kilburn,

en opeens stopt Kees...en vraagt mij in de achteruitkijkspiegel te kijken....en wat ziet mijn oog????

Juist, de Kilburn White Horse, maar dan iets meer dan alleen een paar benen.

Dit is de beste view die je vanaf de grond krijgt volgens mij. Affijn, op een gegeven moment naderen we het tankstation........maar.....alleen de overkapping stond er nog...verder niks...en een bordje “To Let”, nou dat schiet lekker op.

Dan maar doorrijden naar de volgende. Het waaide flink deze dag en het was niet prettig om op de sneller wegen te rijden,

want je kreeg echt opdonders van de wind, echt hard. Maar goed, we zijn toch goed gearriveerd in Harrogate.

We stonden op de stoep geparkeerd omdat we niks zagen voor motors. We stonden naast een politiebus,

dus ik even naar binnen om te vragen of het goed was dat we daar gingen staan....

Tja, hij wist het eigenlijk ook niet, maar hij vond het wel goed. Dus dat was prima geregeld.

Op zich viel Harrogate qua grootte nogal tegen, maar er waren wel mooie oude gebouwen als je daar van houd...

We hebben bij een Mc Donalds wat gegeten, Chicago Supreme, dat hebben we hier in Nederland niet.

Maar het was lekker, vet en juicy...hahaha, al wat je van een burger kunt verwachten.

Omdat we vandaag zelf zouden koken hebben we bij een slagerij heerlijke biefstukken gekocht...

zagen er prima uit en smaakten nog lekkerder. In een supermarkt namen we nog groenten mee,

en gingen we weer naar Ampleforth. Onderweg kwamen we verschrikkelijk veel motorrijders tegen.

In Helmsley werd ons verteld dat er dit weekend zo’n 50.000 motorrijders werden verwacht bij een jaarlijks terugkerend evenement.

Wij hebben deze drukte maar vermeden, maar voor de liefhebbers een giga evenement, met een grote tent en rockband en alles.

We zijn onderweg een hoop motorrijders tegengekomen, maar dat beviel ons niet, zeker omdat ze bijna in

Zofia d’r nek zaten heel de tijd. Nope, die rijstijl die ik zag, daar hou ik niet van. Affijn,

we zijn lekker weer naar onze cottage gegaan en ons gaan voorbereiden op onze terugreis.

Zaterdag 20 juni
Om 10 uur moeten we uit het huisje zijn. Schoonmaken doen we niet, want het was al vuil toen we erin kwamen.

Kleding inpakken, de handdoeken hebben we nog gewassen en gedroogd en zo gingen we richting Hull.

We kwamen er al voor de middag aan, en zijn de stad nog ingeweest. Omdat we de motor met aanhanger niet goed kwijtkonden,

heeft Kees hem op de stoep gezet en de aanhanger in het vak voor de motor.

We zijn naar de politie gestapt die aan de overkant liep, om te vragen of dat kon zo.

Hij stond niet in de weg, naast een bord en de voetgangers hadden er ook geen last van.

De politie vertelde dat, als we toch een bekeuring zouden krijgen, ze er toch niks mee deden omdat

we uit het buitenland kwamen...dus dat we hem net zo goed zouden kunnen verscheuren.

Maar ze hadden er dus geen probleem mee dat we zo stonden. Affijn, wij lekker de stad in...er was van alles te doen.

Lekker broodje vlees gegeten, dat droop van de jus...en koffie gedaan met alweer gebak!!

Ze hadden wel een heerlijk bankstel staan,

maar toen we alles op hadden kwamen ze met de rekening, dus met andere woorden...opzouten nu....

Helaas...we zaten net zo lekker en de moeiigheid kwam er bij mij al een beetje uit.

Ik had wel kunnen slapen hoor op die bank. Maar goed. Terug bij de motor zat er dus wel degelijk een bekeuring

op het scherm geplakt hè....

Ach ja, leuk aandenken toch??? Als ze maar niet denken dat we die gaan betalen.......

Op een gegeven moment gingen we toch maar eens richting de boot. Het was al rond half 5 en we konden al door.

En natuurlijk wilden ze even kijken in onze aanhanger....stel je voor dat we drugs vervoeren ofzo...hahahaha,

maar die jongen keek nogal oppervlakkig. Toen wilde hij ook nog in de topkoffer kijken....

Ik wist dat die bekeuring bovenop lag, dus zo op het zicht....Ik dacht daar zal hij vast vragen over stellen ofzo.....

Hij doet de topkoffer open......en......hij rommelt er wat in en gaat weer weg...pffffffff...Kees wist niet meer dat de

bekeuring bovenop lag, maar ik wel....Maar we zijn er goed vanaf gekomen dus. We mochten doorrijden naar boven.

Rond 5 uur mochten we de boot weer op, en wij mochten vooraan staan.

Daarna gelijk onze hut opgezocht, en op zoek naar het rookdek. Dat was weer een heel eind lopen.

Toen we daar stonden zagen we verschrikkelijke buien hangen boven Hull.......Engeland huilt......

om ons vertrek zeiden we tegen elkaar....Bah, het was toen echt vies weer geworden, maar wij stonden lekker droog binnen.

We zijn nog wezen kijken bij de entertainment. Er was een gitarist bezig en het was een gezellige boel.

We hebben ook nog aan boord gegeten.
Om 12 uur toen we wilden gaan slapen hoorden we de muziek nog heel goed in onze hut, maar als je in

gedachten meezingt met liedjes uit de 70’s val je zo in slaap...en Zofia was deze keer niet aan het snurken.

Zondag 21 juni
Om 7 uur: DINGDONG DINGDONG it’s 7 o’clock...blablabla.....Gelijk iedereen wakker en Henk z’n nieuwe

horloge wat hij had gekocht in Hull deed het toch nog niet goed...
Happy birthday to you, happy birthday to you....Ja er moest natuurlijk gezongen worden want Kees was jarig.
Hup, iedereen gauw douchen en aankleden en naar het ontbijt. Deze keer nam ik geen scrambled eggs, maar

gewoon een croissantje kaas....Engeland was immers daar....en wij weer bijna thuis....Rond half 10 reden we

van de boot en na 1 tankstop gelijk door naar huis. Thuis wachtte onze dochter ons al op met een mooi cadeau voor Kees......

Ze is heel de dag gebleven.....en ik....ik was moe....doodmoe...maar heel gelukkig...want...

Mijn droomvakantie was echt een droomvakantie.....

Wil je nóg meer foto's zien, kijk dan op http://www.mijnalbum.nl/Album=YQYSPO68