Kapitein Rob - Pieter J. Kuhn

Communities

ZeelandNet

Kapitein Rob - Pieter J. Kuhn

244.462 bezoekers 11 leden Log in

003.003 Prof Lupardi- Rol in wetenschap onderschat


Rol van Lupardi in wetenschap onderschat

door

Lex Ritman

Het hoofdkwartier van Lupardi

Kapitein Rob ontmoet op vele plaatsen professor Lupardi, die aanvankelijk een vijand van hem is. Later ontstaat er een zekere mate van vriendschap. De geleerde zet zich dan zelfs in voor de wereldvrede.
Kuhn kiest steeds andere lokaties voor Lupardi' s hoofdkwartier. De verhaalnummers zijn bij de lokaties op de kaart aangegeven.

Elke rechtgeaarde strip met een vleugje science fiction, kent zijn eigen mad scientist. Zoals Kuifje te maken heeft met professor Zonnebloem en Suske en Wiske bij professor Barabas over de vloer komen, zo moet Kapitein Rob het opnemen tegen professor Lupardi (Leopardo = Luipaard; Italiaans), die van Italiaanse afkomst is en sterk doet denken aan professor Sickbock uit Tom Poes/Heer Bommel. Beide hooggeleerden sleutelen zelfs aan de stand van de aardas in een ijzige omgeving, die weinig wetenschappers zal bekoren. Lupardi doet dit in Het pinguïnland van prof. Lupardi en Sickbock in Tom Poes en de nieuwe ijstijd.
Kapitein Rob bevindt zich op zijn kotter Vrijheid I zonder enig vermoeden van de waanzinnige omstandigheden waarin hij verzeild zal raken. Lupardi op zijn beurt vermoedt in de verste verte niet hoe zijn al dan niet duistere plannen gedwarsboomd zullen worden door Kapitein Rob. De eindeloze strijd tussen goed en kwaad is ook hier begonnen!

 

Hoewel het brein van een genie moeilijk te doorgronden is, lijkt het verder een vast gegeven, dat de volledig omgeturnde geleerde zich voortaan zal inzetten voor de bedreigde mensheid. Minder nobel zijn de bedoelingen van zijn assistent Yoto, want na een mislukte greep naar de macht moet Lupardi hem streng tot de orde roepen. Kapitein Rob lijkt langzamerhand in dienst van Lupardi te zijn, want hij brengt in diens opdracht geminiaturiseerde dieren naar een door de geleerde geschapen planeet. Rond een magnetische kern had Lupardi op Venus meteoren verzameld en het aldus ontstane hemellichaam het heelal ingestuurd. Helaas mislukt het project door onvoorziene omstandigheden. De kunstmatige planeet was door Lupardi ontworpen, omdat hij buiten het aardse politieke gewoel een centraal gezagsorgaan wilde vormen, dat de verdeelde mensheid tot samenwerking moest dwingen.

Toch zijn er nog wat problemen, want Lupardi blijft streven naar de wereldheerschappij, zij het met betere bedoelingen dan vroeger. In het zuidpoolgebied legt hij een enorm oliereservoir aan door de oliegebieden elders door olieteken leeg te laten zuigen. Deze bestuurbare fabriekjes, die door robots worden bediend, ondermijnen de wereldmachten, die deze olie nodig hebben. Helaas voor Lupardi en waarschijnlijk gelukkig voor de wereld, gaat het kunstmatige oliemeer in vlammen ten onder.

Hoewel Kapitein Rob tijdens al deze verwikkelingen een rol blijft spelen, lijkt de aanwezigheid van Lupardi wat overheersender te worden. Wanneer het uraniumkwik, de energiebron waarvan Lupardi het monopolie heeft, door een vreemde organisatie wordt begeerd, laat hij het met vliegende schotels door ruimtenomaden van het ras der minuscuulbouwers naar het holle deel van de maan brengen. Hier leeft een kolonie van ruimtenomaden, die het zich aangenaam gemaakt heeft m.b.v. het uraniumkwik. Zuurstof, warmte en licht zijn hun ten deel gevallen. De misdadige organisatie op aarde heeft het nakijken, en Lupardi behoudt zijn machtspositie. Het uraniumkwik kan ingezet worden voor vreedzame doeleinden!

Sneller dan verwacht, is dit het geval. Lupardi laat geleerden uit alle delen van de wereld tot zich komen door hen te transmigreren. Koelkasten, die in feite als zender-ontvanger fungeren, en door Lupardi naar alom bekende geleerden zijn gestuurd, verplaatsen mensen van het ene naar het andere punt. In de praktijk betekent dit, dat Lupardi hen met zijn centrale zender-ontvanger met onbeperkte actieradius in zijn hoofdkwartier Iaat opdraven om hen tot samenwerking te dwingen. Ze mogen dan zelfs zijn uraniumkwik voor vreedzame doeleinden gebruiken. Helaas wordt de samenwerking niet gerealiseerd.

Lupardi kan het experimenteren niet laten. Ditmaal ontwerpt hij de verlangstraler, een instrument waarmee verlangens opgewekt kunnen worden, en lokt aldus Rob en zijn echtgenote naar zijn hoofdkwartier in Amsterdam. Het wereldvoedselprobleem schreeuwt om een oplossing en die kan de professor uiteraard bieden. Hij kweekt een nieuwe diersoort, half dier en half plant. Het nieuwkomertje, brilvis genaamd, put voedsel uit zijn plantaardige staart, die zoals het hoort, voedsel vormt uit minerale zouten met behulp van het zonlicht. Zoals helaas gebruikelijk lijkt te worden, mislukt ook dit groots opgezette experiment, ondanks de positieve bijdrage van Kapitein Rob.

Toch boekt Lupardi ook successen, die een zegen voor het mensdom kunnen zijn. Nieuwe energiebronnen worden aangeboord, zoals het splijtbare element lutonium en vulkanische energie. Installaties, die lucht en water snel kunnen zuiveren van radioactief afval worden gebouwd en atoombommen, die in handen zijn van een machtswellustige dictator, worden onschadelijk gemaakt. Vanzelfsprekend biedt Kapitein Rob van tijd tot tijd de helpende hand. Zo is Lupardi geëvolueerd van een waanzinnige levensgevaarlijke geleerde tot een nog steeds geniale professor, die een helder oog heeft voor de noden van onze wereld. Kortom, van vijand tot vriend van de mensheid! Zijn hoogwaardige technologie sluit in vele opzichten aan bij de huidige wetenschappelijke ontwikkelingen, zoals bij kernenergie, lasertechniek, ruimtevaart en audiovisuele apparatuur.

Omhoog