Xiphophorus helleri helleri
Zwaarddrager
Een pracht van een vis. Velen zullen deze eierlevendbarende onder de groep beginnersvissen onderbrengen en als dusdanig gaan achteruitdringen ten voordele van de 'zogezegde' speciaalaquaria. De Xiphophorus helleri behoort tot de familie der Poeciliidae en is in de volksmond beter gekend als de zwaarddrager, gezien de zwaardvormige staartverlenging bij de mannetjes.
Hij is afkomstig uit Midden-Amerika, Mexico, Guatemala tot Honduras, alwaar hij in een grote verscheidenheid te vinden is.
Zijn lichaam is slank en zijdelings samengedrukt, wat duidt dat het een snelle zwemmer is, die zelfs in sommige omstandigheden, meestal tijdens de baltsperiode, kan achteruizwemmen. De rup- en staartvin zijn in verhouding met de grootte van de vis, nogal groot uitgevallen. De rug is helder groen, terwijl de buikpartij zilverkleurig is. Over het hele lichaam loopt er een rode streep die zwart wordt op de staartwortel, en overgaat in de zwarte rand van het zwaard. Het zwaard is in het midden groen, geel, oranje of rood. Er zijn, zoals bij zovele Poeciliidae-soorten, veel variëteiten nagekweekt, zodanig men zou vergeten hoe de oervorm eruit ziet.
Deze zwaarddrager is zeker niet de kleinste vis, want hij kan 10-12 cm lang worden. Wat meegenomen is, bij deze soort, is zijn groot aanpassingsvermogen. In tegenstelling met de meeste anderePoeciliidae-soorten, hebben ze liever water met een lagere hardheid, zodat het niet nodig is om zout toe te voegen. Deze Xiphophorus helleri eet letterlijk alles. Zo is het mogelijk dat ze stikken bij het inslikken van grote brokken. Zij houden van tubifex: waarschijnlijk worden ze gestimuleerd door het voortdurend bewegen van deze wormen. Spijtig genoeg is het gevaarlijk veel van deze wormen te voederen, gezien de watervervuiling van onze wateren.
Zij kweken er hartig op los, meestal is één mannetje voldoende om meerdere vrouwtjes te bevruchten. Wil men echter selectief kweken, dan moet men een kweekbatterij opstellen, want produktief zijn ze wel. Ons aquarium moet ook heel goed afgedekt worden, wil men vermijden dat we deze prachtige exemplaren uitgedroogd op ons tapijt terugvinden, het zijn immers goede springers.
De temperatuur mag liggen tussen de 22°C en 25°C, zelfs als de temperatuur eens zakt tot onder de 20°C, kan dit geen probleem opleveren. U ziet, het is een heel sterke vis die tegen een stootje kan en zonder problemen kan samengehouden worden met andere vissoorten. Het is aangeraden dat we niet teveel exemplaren samen houden, zoniet kunnen ze wel eens met hun zwaarden gaan schermen (hm!). Vinden wij ze zo mooi, dat we gaan besluiten om toch meerdere dieren te houden, dan zorgen we voor voldoende schuilplaatsen. Een dicht plantenbestand kan uitstekend dienst doen. Een fikse zwemruimte mag zeker niet ontbreken, want ze 'schieten' graag door het aquarium.
Wist U dat deze zwaarddragers bijgedragen hebben bij het kankeronderzoek? Bij zwaarddragers, die grotendeels of weinig zwart gekleurd zijn, ontstaan gemakkelijk pigmentgezwellen die van kankerachtige aard zijn. Er bestaat ook een albinovorm. Deze heeft een roomwitte kleur met als enige andere kleur; het roze oog en een vage zig-zag streep over de flank. De Xiphophorus helleri is het aanbod van de maand: Koop ze eens aan, U zal er veel plezier aan beleven !
|
