Gedichten uit het leven van *Lion Queen*

Communities

ZeelandNet

Gedichten uit het leven van *Lion Queen*

* Van Harte Welkom Op Mijn Community *

119.613 bezoekers 40 leden Log in

Welkom bij Gedichten uit het leven van Lion Queen.

  
 

Als je voelt.

Als je voelt.

Als je voelt het gaat niet meer,
dat te zeggen doet zo'n zeer.

Als je voelt het gaat niet goed
en je steeds meer inleveren moet.

Wanneer het einde komt dat weet je niet,
steeds afscheid nemen doet verdriet.

Niet te weten of je er morgen nog zal zijn,
oh mijn god! wat doet dat pijn.

Alles wat je lief is achter te moeten laten,
oh wat kan ik mijn ziekte haten!

Misschien lukt het me deze keer weer,
dan sukkel ik door tot de volgende keer.

Ik heb geen moed meer om door te gaan,
geen kracht meer om me er door heen te slaan.

Mijn lichaam kan het niet meer aan,
mijn wens is…laat me gaan!


Inge, Lion Queen.
 

Schrijver: Lion Queen,
geschreven op 20-02-2006
overleden op   20-02-2008 

zie ook: http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten/
hartenkreet/143993.html?zoekresultaat=ja

8 voorwaarden voor lidmaatschap.

  

  
   Kijk ook even naar de regeltjes voor het
   lidmaatschap hier aan de rechterzijde.

Angst.

Angst.

Angst...Wat doe je me soms aan
Jij bent soms zo groot, dat kan ik niet aan
Ik wil jou niet om me heen
Laat me met rust en laat me alleen

Angst...waarom kom je steeds bij mij?
Jij maakt me met je komst echt niet blij
Ik wil jou echt niet in mijn leven
Want jij hebt niets moois te geven

Angst...ik wil zonder jou naar morgen
Zonder pijn en zorgen
Ik vraag het je nog een keer
Verdwijn A.U.B want je doet me zeer.



© Lion Queen


http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten/
hartenkreet/134014.html?zoekresultaat=ja

Denk aan mij.

Denk aan mij.


Als de bloemen verwelken
zonder reden

denk dan aan mij.

Denk dan aan mijn ogen,
die glanzen van geluk
 
als ze jou zien.

Als je hart huilt,
en je weet niet waarom

denk dan aan mij.

Denk aan mijn lippen
die van geen ophouden weten

als ze jou kussen. 

Als je eenzaam bent,
en je kan er niets aan doen

denk dan aan mij.

Denk aan de woorden
die ik je altijd blijf zeggen…

Ik hou van jou!



Lion Queen.

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/180174.html?zoekresultaat=ja

Dromer.

Dromer.

Jij bent voor mij de zomer
waar ik zoveel van houd
In de winter ben ik een dromer
zonder jou heb ik het koud!

Jij ging net als de zomer uit mijn leven
de herfst viel in toen jij verdween.
M’n hart riep jou naam heel luid,
waarom m’n lief, waarom ging jij heen?

Maar ik weet dat jij eens wederkeert,
maar wie zal me dan verwarmen?
Want de zomer is er dan ook weer
zijn het dan de zonnestralen of misschien jouw armen?

Ik zou om elk jaargetijde willen geven,
en niet alleen maar om de zomer.
Want als ik samen met jou mocht verder leven...
Ach, laat mij maar, ik ben gewoon een dromer!

Schrijver: Lion Queen

Hoop.

Hoop.

Wat zou je zijn, als je geen hoop meer had?
Hoe zou je kunnen leven, als je dat niet meer bezat?
Ook al zijn de tijden soms zo slecht:
Gebeurt er iets, zodat je toch weer vecht!

Ook al zie en voel je het soms niet,
Door alle ellende en verdriet
Steeds komt er toch weer een straaltje hoop
Zodat je weer verder gaat met je levensloop!

Dus laten we nooit de hoop verliezen,
En nooit ons gevoel laten bevriezen,
Je kunt het ook aan anderen geven,
Want een beetje Hoop doet toch weer leven.

Schrijver: Lion Queen


De astma aanval.

De astma aanval.

Midden in de nacht,
donker buiten, stil op straat.
Ik lig in bed, lig rustig te slapen.

Dan opeens, een nachtmerrie!
Ik verdrink in een meer,
word steeds verder ondergetrokken.

Ik schrik wakker, krijg geen lucht!
Heb de kracht niet om,
om hulp te schreeuwen.

Ik ben bang, zweet over m'n hele lichaam
mijn ademhaling piept.
Het voelt alsof ik stik.

M'n hoofd bonkt, m'n hart klopt in heel m'n lichaam
ik hap naar lucht.
Maar het lijkt of alle zuurstof is verdwenen.

De angst slaat toe,
mijn omgeving raakt in paniek
waardoor het enkel erger word.

Na inhalatie, word ik wat rustiger.
Krijg voor mijn gevoel
na uren wat meer lucht.

Dan is het eindelijk voorbij,
ik dacht dat ik het niet zou redden.

Het wordt weer ochtend,
ik ben uitgeput.

Uitgeput door het gevecht om lucht,
de nacht is voorbij.

Net als de astma-aanval.



Schrijver: Lion Queen  02-04-2006

Een hand.

Een hand.

Ik zag het even niet meer zitten
en heb me laten gaan.
Toen zag ik jou aankomen
en jij bleef bij me staan.

Jij gaf me je hand
en zei dat je er zou zijn voor mij.
Ik voelde me veilig
en was voor even vrij.

Daar liepen wij hand in hand
ik voelde de warmte door mijn lichaam gaan
Met jou zou ik mijn angsten kunnen delen
en er niet meer alleen voor staan.

Maar hoe hard is de werkelijkheid?
Ik voelde me goed en o zo loom,
Maar toen ik mijn ogen deed
was jij weg... het was maar een droom!

Lion Queen 02-04-2006

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/177954.html?zoekresultaat=ja

Jij.

Jij.

Jouw stem te horen
Jou even te zien
Jou aan te mogen raken
Jouw troost als ik grien.

Dat zal nooit meer komen
Dat is verleden tijd
Dat gebeurt alleen nog in m'n dromen
Dat raak ik nooit meer kwijt.

Ik blijf op je wachten
Ik wacht al zo'n poos
Ik bljf van je houden
Ik word soms hopeloos!

Een woord van jou
Een klein teken
Een glimlach voor mij
Een zin: Ik hou van jou!

Dan kom ik naar je toe
Dan zijn die nare tijden voorbij
Dan breken fijne tijden aan
Dan zullen wij samen verder gaan!

 

Lion Queen, 1981

Eenzaam.

Eenzaam.

Elk mens heeft iemand nodig
Alleen zijn gaat niet altijd goed.
Maar van dat lange wachten
Wordt je vaak zo moedeloos.

En toch zijn er zoveel eenzamen
Verspreid over heel deez aard.
Maar hoe leg je na zoveel maanden
Met een medemens contact?

Je leeft teruggetrokken van iedereen
Je komt niet uit je schulp,
Uit angst voor wat ze denken,
Uit angst voor wat ze doen!

Maar hoe kun je dan verwachten
Dat ze weten dat je eenzaam bent
Als je je groot blijft houden,
En tegen niemand wat verteld?

Het leven is toch al zo moeilijk,
En alleen kun je dat niet aan.
Je hebt voor alles iemand nodig,
Misschien zal het dan beter gaan.

Lion Queen ©
geschreven in 1981

Het doel.

HET DOEL.

Deze ziekte is zo onvoorspelbaar als wat,
Soms kun je iets doen, dan weer lig je plat.
Je krachten nemen steeds meer af,
Ik vraag me heel vaak af, is dit een straf?

Ik wil me niet beklagen,
En zal mijn lot moeten dragen.
Maar als ik 1 wens mocht doen, dan...
Zou ik wensen of het ook een beetje minder kan.

Is dit gewoon mijn lot op aarde?
En wat heeft het nog voor waarde?
Als je niets meer kan of mag,
En opziet tegen elke nieuwe dag?

Als pijn en ademnood je leven leidt,
Hoop ik op een snel afscheid.
Want zo langer doorgaan, kan en wil ik niet,
Dit geeft me enkel maar verdriet.

Ik weet dat ik het toch niet winnen kan,
En vraag me af, wat is de bedoeling hier dan van?
Elke dag een strijd voor het bestaan?
Nee laat me dan maar liever gaan!


Lion Queen  25 April 2006


http://www.gedichten.nl/nedermap/
netgedichten/netgedicht/179402.html?zoekresultaat=ja

Een andere Oma.

Een andere Oma.

Een oma om te gaan logeren
en om kinderliedjes van te leren
Een oma om samen ergens naar toe te gaan
eentje die voor hen altijd klaar zal staan.

Om hen, als het nodig is, te verzorgen
dat zou ik graag willen, al is het maar één morgen
Het doet mij zo ontzettend pijn
dat ik DIE oma niet kan zijn.

Ik hou van hen, ontzettend veel
dat is mijn enige aandeel
Want ik zou zo graag met ze gaan lopen, hand in hand
door de bossen en over het strand.

De meisjes zullen mij zo nooit leren kennen
maar ik kan aan het idee niet wennen
Dat ik niet zo maar naar hun toe kan gaan
en ik ben juist zo blij met hun bestaan.

Ik moet nu weer gaan leren
om dat te accepteren.
Maar ik heb enkel maar verdriet en pijn
omdat ik zo graag een andere oma had willen zijn.

 
Lion Queen.


Bewerking van het gedicht Oma.
door Peterdw.
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/174214.html?zoekresultaat=ja

De nachtvlinder.

De nachtvlinder.

Als de meeste mensen slapen gaan,
komt de nachtvlinder er weer aan.
Dan komen zij weer tot leven,
en zullen de nacht anders beleven!

Zij werken dan de hele nacht,
en doen wat er van hen wordt verwacht.
Moe, en hopelijk voldaan,
zullen zij 's morgens weer naar huis toe gaan!

Dus, denk ik even, voor het slapen gaan,
aan die mensen, met een nachtelijke baan.
Vlak voor ik m'n ogen sluit;
Wees voorzichtig, en kijk goed uit!

En als iedereen ontwaakt,
en een laatste geeuwtje slaakt,
Zegt de nachtvlinder: Ik ben zo moe!
En langzaam vallen de oogjes toe!

Schrijver: Lion Queen

http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten/
hartenkreet/133964.html?zoekresultaat=ja

Afscheid nemen.

Afscheid nemen.

Nu je ogen niet meer stralen,
het licht eruit verdwenen is
denk ik nog even terug aan vroeger
en aan hoeveel ik dat mis.

Afscheid nemen is niet leuk,
afscheid nemen is niet fijn
toch zal het binnenkort moeten
en zal jij er niet meer zijn...

Straks ben je uit m’n leven verdwenen
en dat doet me nu al heel veel zeer.
Niet meer met je praten
over van alles en nog wat,
dat kan straks niet meer.

Mam...IK HOU VAN JE!

 


*Gekregen van m’n dochter Bianca.

Schrijver: Lion Queen


* Inge, Lion Queen, is overleden op 20-02-2008

Gevonden.

Dodenrivier.

Dodenrivier.

Ik sta hier met jou voor de rivier
Terwijl jij glimlacht
huilt mijn hart, mijn hele hart
Nog nooit eerder zag ik iemand
zó zonder vrees voor de dood
Het is gewoon waar:
ik ben veel banger dan jij

Ik sta hier met jou voor de rivier
Straks zal de stroom
mijn bloemen meenemen
Niemand zal er getuige van zijn:
geen burgemeester, geen comité
Er is niks, geen Marche Funèbre:
alleen wij twee

Ik sta hier met jou voor de rivier
Dat je ziek was, dat wisten we
maar dat de tijd ons
met orkaankracht zou inhalen,
daarmee onze toekomst opnieuw
zou inschalen, totaal anders bepalen:
dát hadden wij ook niet verwacht

Ik sta hier met jou voor de rivier.
Ik lach door een traan:
Schat, we hebben, door tijdgebrek misschien
nog niet eens één keertje ruzie kunnen maken
Een laatste kus nu, en een welhaast
onlosmakelijke omhelzing
Straks zullen mijn bloemen het water raken

Ik sta hier met jou voor de rivier.

schrijver

Schrijver: Peterdw., 06-02-2013

peterdw-athotmail.com


Geplaatst in de categorie: verdriet

Twintig twee.

  Haba maakte dit vandaag met fotobewerken.
  Dank je wel Haba!

 

Zeg me hoe.

Zeg me hoe.

Ik leg mijn ellende in dit gedicht
Tranen rollen over mijn gezicht
Verdriet doet mijn lichaam zoveel pijn
Dit kan toch niet de bedoeling zijn?

Mijn gedachten keren terug in de tijd
Van wat ik ooit heb gedaan heb ik geen spijt
Ik kon de hele wereld aan
En wist niet dat het ooit over zou gaan.

Dikke donkere wolken boven mijn hoofd
Mijn gezondheid ben ik van beroofd
Ik kan dit leven zo niet  aan
Hoe moet ik nou toch verder gaan? 

Moet ik mijn leven laten beheersen door pillen?
Dat zou toch niemand willen?
Wat heeft het toch voor zin?
Ik zie er echt geen gat meer in. 

Ik huil om alles wat ik hoor en ziet
Ik ben het beu te leven met verdriet
Om te wandelen op dit levenspad
Ben ik meer dan zat

Lion Queen ©
  

http://www.gedichten.nl/schrijver/Lion+Queen

Vuur en vlam.

Vuur en vlam.

Jij hebt mijn leven ontregeld
Ik had zo'n mooi muurtje betegeld
Jij brak steen voor steen bij mij af
Door de gevoelens die je mij gaf.

Ik wilde door niets uit het evenwicht geraken
Niemand kon mij nog wat maken.
Maar jij stoorde je daar niet aan
En bleef maar verder gaan.

Niets wat mij nu nog beschermen kan,
Onzeker word ik hier wel van.
Weg is de veiligheid van mijn muur
Gaat dit wel goed op den duur?

Sinds jij in mijn leven kwam
Sta ik in vuur en vlam!
Met jouw armen om me heen
Voel ik me ook niet meer alleen.

Met jouw lippen op mijn mond,
Zweef ik van het geluk in het rond.
Mijn dag kan niet meer stuk,
Jij bracht mij het geluk!



Schrijver: Lion Queen


http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten/
hartenkreet/133877.html?zoekresultaat=ja

De weg.

De weg.

Ik wilde dat ik de weg zou kennen,
De weg rechtstreeks naar je hart.
Al duurde die weg dan maanden,
Ik ging dan nu meteen van start!

Al zou die weg moeilijk te bewandelen zijn,
Al lag hij vol met hindernissen,
Ik zou de moed niet opgeven, om door te gaan,
Want ik kan je niet missen!

De weg naar mijn hart, die wist je zo,
Die was open, en helemaal voor jou.
Ik heb de liefde mogen proeven,
Met m'n hart zeg ik dat ik van je hou!

Laat mij dan ook die weg vinden,
Zodat we samen gelukkig kunnen zijn.
Zeg me hoe ik lopen moet,
Want van elkaar houden is zo fijn!

Laat mij ook in je hart wonen,
Dat is een grote wens van mij.
Want mijn hart is al een tijdje bewoont,
En die bewoner, m'n liefste, dat ben jij!

Lion Queen 30 Januari 1989

Zie ook:  

@http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/151412.html?zoekresultaat=ja

Vervlogen.

Vervlogen.

Mijn liefde is vervlogen,
heel zachtjes uitgeblust

Geen hand meer op de mijne,
geen mond meer die mij kust

Geen lachje uit de verte,
geen hand meer door m’n haar

Niet meer samen zitten
en kijken naar elkaar

Er vallen geen woorden
en er is geen ergernis

Maar ik weet uit ervaring,
hoe eenzaam eenzaam is.



Schrijver: Lion Queen

Liefde.

Liefde.

Een van de mooiste dingen in het leven,
is liefde krijgen, maar ook om te geven.
Elk mens bloeit daar van op,
een lekker gevoel, van je tenen tot je kop!

De liefde maakt je sterk, maar ook zacht,
te weten dat er iemand op je wacht.
Die hetzelfde voelt als jij,
samen sterk, zij aan zij!

Het is een fijn gevoel als de liefde je raakt,
wees gelukkig als je het mee maakt.
Maar liefde kan ook niet alles aan,
en soms is het beter, het te laten gaan.

Ik denk soms met weemoed aan die tijd,
Want dat fijne gevoel... dat ben ik kwijt.

© Lion Queen



http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/161831.html?zoekresultaat=ja
?

Liggend in mijn bed.

  Liggend in mijn bed.

   Liggend in mijn bed
   denk ik aan jou.
   Vraag me af, hoe het zou zijn
   als je naast me zou liggen!

   Liggend in mijn bed
   voel ik bijna je armen om mij heen
   En je warme adem in mijn nek
   En fluister ik jouw naam.

   Liggend in mijn bed
   denk ik, doe niet zo dwaas
   En vecht tegen die gedachten
   Al doet het ook pijn.

   Dus stap ik uit bed
   Vlucht voor die gevoelens
   Maar je zit in mijn hoofd
   en je vlucht met mij mee.


   Schrijver: Lion Queen

   http://www.gedichten.nl/nedermap/
   netgedichten/netgedicht/134281.html

Kracht.

Kracht.

Ik heb zoveel om voor te leven
Maar ik mis de kracht om door te gaan
Ik zou alles willen geven
Maar ik kan het niet meer aan.

Als ik m’n kinderen zie probeer ik vrolijk te zijn
Want zij zijn de reden van mijn bestaan
Maar de gedachten doen me zo'n pijn
Dat zij zonder mij verder moeten gaan

De pijn en verdriet zie ik soms in hun ogen
Dan wil ik m’n armen om hun heen slaan
Ik zou hun tranen willen drogen
En zeggen dat ik nooit weg zal gaan

Maar eens zal die tijd toch komen
Dat ik ze alleen verder moet laten gaan
Dat gebeurt steeds in m’n dromen
En die pijn en dat verdriet kan ik niet meer aan.



Lion Queen †20–02–2008

Schrijver: Lion Queen
Inzender: Peterdw., 24-11-2011

Geplaatst in de categorie: ziekte

Oud en nieuw: In gedachten.

Oud en nieuw: In gedachten.

In gedachten ben ik dicht bij jou,
al weet ik dat je niet meer van me houdt
Ik wens jou veel liefde en geluk,
Al is mijn leven helemaal stuk.

Ik hoop dat al je wensen uitkomen dit jaar,
Al zijn wij nooit meer bij elkaar.
Ik mis je nog steeds elke dag,
Ik weet ook dat ik niet meer hopen mag.

Ik zal van jou niets meer verwachten,
Al ga je nooit meer uit m’n gedachten.
Ik wens je een hele goede gezondheid,
En denk met weemoed aan die mooie tijd.

Zonder jou voel ik me verlaten en alleen,
Maar die tijden zijn voorbij, en ik ween.
Ik kan je nu zien gaan zonder verdriet,
Maar vergeten kan ik je niet.

Ik hou teveel van jou,
Oh waarom bleef je mij niet trouw?
Ik hoop dat je mij niet haat en vergeet,
Ik haat jou niet, ik hoop dat je dat weet.

In m’n dromen blijf je steeds komen,
Maar ik weet, dat zijn maar dromen.
Je weet dat je altijd komen mag,
Maar komt er ooit zo'n dag?

M'n hart zal altijd voor je open staan,
Maar dan wil ik je nooit meer laten gaan.
Dan wil ik met jou verder leven,
Ik heb je zoveel liefde te geven.

Jij bent degene waar ik voor leef,
Jij bent de eerste waar ik echt  om geef.




Schrijver: Lion Queen ©
geschreven 31-12-1980,   20-02-2008


Inzender: Peterdw., 24-12-2011  

Levensmoe.

Levensmoe.

Ik voel me de laatste dagen zo depressief
Ik zie alles zwart en negatief

Ik verzet me er steeds tegen
Ik heb het voor iedereen verzwegen

Ik hou dit niet lang meer vol
Ik word van binnen helemaal dol

Ik zou het liefste willen sterven
Ik ben toch ieders leven maar aan 't bederven

Ik word van dit alles zo moedeloos
Ik vind m’n leven toch zo zinloos

Ik moet voor m’n kinderen verder gaan
Ik wil niet dat ze alleen komen te staan

Ik wou dat xxxxx er voor kon zorgen
Ik heb dat liever vandaag dan morgen

Ik probeer maar steeds opgewekt te zijn
Ik doe m’n best, maar het doet zo'n pijn

Ik voel me door iedereen verlaten
Ik wil daar ook met niemand over praten

Ik wou dat ik m’n verdriet kon verwerken
Ik wil dit aan niemand laten merken

Ik wou dat ik gelukkig kon wezen
Ik hoop dat ik dit ooit lachend kan lezen

Ik zie alles zo somber tegemoet
Ik vraag me af wat ik op deze wereld doet

Ik weet, dat als ik geen kinderen had
Ik hier zeker niet meer zat

Ik zie de zon niet meer schijnen
Ik voel steeds meer m’n levenslust verdwijnen

Ik vind dit een hel op aard
Ik vind sterven veel meer waard

Ik weet, dit is een grote janboel
Ik leg alleen uit wat IK voel.

Lion Queen © 4 februari 1981

   

http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/172443.html?zoekresultaat=ja

De nacht.

De nacht.

De nacht bevrijdt mij van de zorgen,
een paar uurtjes vrij, tot de nieuwe morgen!
Eventjes je zorgen vergeten, en je pijn,
even verlost van alles zijn!

Je lichaam en geest even tot rust laten komen,
als je geluk hebt beleef je mooie dromen.
En als de nacht weer henen gaat,
begint opnieuw de dageraad.

Met nieuwe moed begin ik aan de nieuwe dag,
en alles lijkt minder somber dan ik het gisteren zag.
De zon, de wind, en de blaadjes, die vallen uit de boom
het lijkt soms net een mooie droom.

En dan komt weer de duisternis eraan,
en de zon maakt weer plaats voor de maan
En wat die dag me ook heeft gebracht,
altijd komt hij weer.........de nacht!

Zie ook: http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten/
hartenkreet/146620.html?zoekresultaat=ja


Schrijver: Lion Queen

Denken, schenken.

   Ik zal altijd aan je denken
  
Ook al zie ik je even niet

  
Zal je altijd liefde schenken
  
Als je pijn hebt, of verdriet

  
Ik zal altijd voor je zorgen
  
Ook al gaat het minder goed

  
Voel je bij mij geborgen
  
Ik heb liefde in overvloed

   

20 februari 2008, de dag dat de hemel huilde.

   De hemel huilde toen een engel
   van de aarde moest vertrekken.
   Onze engel Inge, onze lieve Lion Queen
   moesten we laten gaan.
   We zullen haar nooit vergeten.

   Twintig twee nul acht.

   De tijd vliegt als immer,
   op jachtige vleugels,
   onstuitbaar, het moet zo zijn.

   Met mijn gedachten aan jou
   loop ik de lege dagen door,
   in herinneringen van geluk en plezier

   Ik zal het nooit begrijpen, nee,
   dat nooit mijn lief, dat jij
   toen naar de hemel werd geroepen.

   Ik hoop dat jij van bovenaf
   niet alleen mijn zwaktes zult kunnen zien,
   maar ook de kracht die jij me gaf.

   Want al zal het zonder jou
   nooit meer hetzelfde zijn:
   voor mij ben jij nog altijd hier.

    Peterdw. 20-02-2010

    
     
    http://www.zeelandnet.nl/video/bekijk/video/3285/
    De_Steen_Bram_Vermeulen.html

Teken van liefde.

Teken van liefde.

Al hebben we je nooit gekend
en nog nooit gezien

hebben we je nooit vastgehouden
en nooit samen gelachen
of samen gehuild,
je heb nog nooit iets fouts gedaan!

Mocht het toch niet zo wezen, want
voor het echt begon
was het al weer voorbij

nu ben je, hoe klein je ook was,
een stralende ster aan de hemel

En als ik s’ avonds naar buiten kijk
zeg ik : “Dag lief engeltje, slaap zacht”


Lion Queen, 28 oktober 2006


Schrijver: Lion Queen

Te laat voor mij. (Aan mijn moeder)


Te laat voor mij. (Aan mijn moeder)

Maakte mijn komst jou blij?
Heb je ooit gehouden van mij?
Je hebt het nooit tegen mij gezegd,
en nooit iets uitgelegd!

Jij hebt nooit je liefde voor mij getoond,
Ik deed alles fout, werd nooit beloond.
In jou ogen deed ik nooit iets goed,
in alles ontnam jij me de moed!

Ik heb de banden verbroken tussen ons,
en gaf je op mijn manier de bons.
En nu, vanaf de andere kant,
wil jij weer de teugels in je hand!

Ik wil jouw hulp niet, nooit meer.
Die kans geef ik je niet nog een keer.
Je brak me geestelijk en lichamelijk af,
Zelfs nu vanuit je graf.

Je wilde mij niet kennen op deez` aard.
Nu is je hulp te laat, en voor mij niets meer waard!
Ik wil dat je mij met rust laat,
en dat je uit mijn leven gaat.


Schrijver: Lion Queen 

 

Gastenboek

      

Hallo! Leuk dat je langs bent geweest op Inge's commetje.
Ik zou het leuk vinden als je een berichtje achterlaat
in het gastenboek. Bedankt en tot de volgende keer!!

                          

C.O.P.D. gedicht: we hebben de schrijver gevonden!

C.O.P.D

Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht.
Van buiten is niet te zien
Wat het in mij heeft aangericht.

De vermoeidheid, de wanhoop
Het verdriet, de pijn.
Worden niet begrepen in een
Wereld waar alles te zien moet zijn.

Ik lach, ik doe vrolijk
Niet altijd even oprecht.
Het sloopt me van binnen
Het is een lang en eenzaam gevecht.

Ik ben niet meer wie ik ooit was
Ik kan niet meer wat ik ooit kon.
Maar ook voor mij schijnt nog steeds
De warme levenszon.

Ik heb familie en lieve vrienden
Zij kennen mijn enige wens.
Zij luisteren en beschouwen me
niet als een zieke maar als een mens.

Geschreven door een copd patient die overleden is.



Een ziekte met een naam

maar zonder een gezicht.

Van buiten is niet te zien

wat het in mij heeft aangericht.

De vermoeidheid, de wanhoop,

het verdriet, de pijn.

Worden niet begrepen in een wereld

waar alles te zien moet zijn.

Ik lach, ik doe vrolijk,

niet altijd even oprecht.

Het sloopte me van binnen,

het is een lang en eenzaam gevecht.

Ik ben niet meer wie ik ooit was,

ik kan niet meer wat ik ooit kon.

Maar ook voor mij

schijnt nog steeds de warme levenszon.

Ik heb familie en lieve vrienden,

zij kennen mijn enige wens.

Zij luisteren en beschouwen me niet

als zieke maar als mens.

Geschreven door Theo Fritschy

Omhoog