Derealisatie

  Welkom. Login
ik wil lid worden!
Welkom op de community Derealisatie!
.............................................DP.DR

.........................................WELKOM


........................Bladvulling


................Ik ben nog bezig met het aanpassen


 


Even voorstellen

 

Hallo allemaal,

Wie ik ben?
Ik ben Fred en 62 jaar ( in 2014 ). Woonachtig in Vlissingen,
Zoals ik al eerder schreef, heb ik last van Derealisatie. Ongeveer 4  a 5 jaar geleden heeft mijn Ex-Psychiater dat geconstateerd. Volgens hem heb dat al vanaf mijn kinderjaren. Ik zit sinds dat ik weet dat ik Derealisatie hebt ( 4 jaar ) bij een stichting en een vereniging die over Depersonalisatie/Derealisatie gaan. Ik heb Drama Therapie en Deeltijd ( mannengroep ) gevolgd, maar het hielp mijn Derealisatie niet te verwijderen of te verlichten. Ook heb ik enkele medicijnen geprobeerd en ook dat hielp niets. Het is gewoon een kwestie van overleven voor mijn. Ik heb de tijd nog mee gemaakt ( lang geleden )  dat ik geen Derealisatie had en dat was een mooie wereld. Nu zie ik die zelfde wereld als door een glazen bol. Alles staat verder van me af lijkt het wel. Alles leeft niet meer voor me, het is doods en onecht. Ik doe veel handelingen automatisch, als een soort automatische piloot lijkt het wel, want er zit geen gevoel bij.  Als een robot zeg maar,

Groetjes van Fred.

 


Ik probeer het naar buiten te brengen

 

Hallo allemaal,
Ik heb maar de stoute schoenen aangedaan en ben begonnen met deze Derealisatie Community.
Want ik dacht dat het toch wel belangrijk is om hierover te schrijven dat ik de ziekte : Derealisatie " al meer dan 37 jaar  (46 jaar in 2013 ) Chronisch hebt. En ben benieuwd of er hier in Zeeland ook mensen zijn die dat hebben. En er over willen praten. Wat Derealisatie is dat kunnen jullie natuurlijk altijd op Internet zoeken, maar hier alvast van wat ik ervaar: Droom ik dit dat ik dit allemaal aan het schrijven bent, of is het echt? Ik heb het gevoel vervreemd te zijn van de buitenwereld. Ik ervaar dan ook geen wezenlijk contact met mijn omgeving en  het is alsof ik naar een film zit te kijken. Ook mijn emotionele gevoellens zijn afgetompt .  Dit zijn zo maar enkele dingen die ik ervaar. Maar er zijn meer dingen die ik ervaar. Maar daar over later meer

Sorry ik ben niet zo'n goede schrijver en maak hier en daar wel eens foutjes. Het gaat er bij mijn om dat ik het naar buiten wil brengen.

Groetjes van Fred.


..........................Wees voorzichtig

Links


Hallo allemaal.
Hier zijn de Links waar ik bij aangesloten bent
http://www.caleidoscoop-forums.http://communities.zeelandnet.nl/caleidoscoop

http://www.caleidoscoop-forums.http://communities.zeelandnet.nl/dp-dr
en
:
http://www.depersonalisatie.nl/

Hier een link over een studie van Depersonalisatie/Derealisatie:

http://translate.google.com/translate?hl=nl&sl=en&u=http://www.tigis.cz/PSYCHIAT/

psych_404/10.htm&sa=X&oi=translate&resnum

=1&ct=result&prev=/search%3Fq%

3DFDG%2BPET%2Bstudy%2Bof%2BDP/DR.

%26hl%3Dnl%26sa%3DG

 De mooie plaatjes heb ik geleerd bij www.pspsite.nl


Uit boek: Autisme Derealisatie/Depersonalisatie 1

 

Aan de hand van eigen ervaringen werpt de schrijfster een nieuw licht op de aard en oorzaken van autisme en derealisatie-depersonalisatie.

Mevr Sacha van Rood schrijft o.a. in haar boek:

Blz 69
Derealisatie-Depersonalisatie

Wanneer zintuigelijke en innerlijk zintuigelijke ervaringen hun dynamische betekenis verliezen dan valt dat hele subtiele samenspel van zintuigelijke en innerlijke ervaringen uiteen  en - DE WERKELIJKHEID - lost op gelijk een fatamorgana in de woestijn een uitgestrekte leegte achterlatend;

1. Tegenstellingen worden niet meer ervaren; er is geen mooi weer - geen lelijk, geen goed of slecht, geen warm of koud, geen nu of dan, geen jij of ik.
2. Er wordt geen bezieling meer ervaren; de gloed, het gevoel, het leven is uit het beleven weg.
3. Er is geen enkel onderling verband - geen enkele verbondenheid; het blad van -de-boom, het

Blz 70
gemiauw dat gehoord wordt staat niet in verband met de poes die wordt gezien. Het begrip wij heeft geen betekenis. Het gevoel van bezit ontbreekt. Zo kan er gezegd worden: 'Ik weet wel dat het mijn stem is die spreekt, dat het mijn benen zijn die lopen en dat het mijn handen zijn die breien, maar ik voel niet die stem, die benen en handen van mij zijn, zij hebben niets met mij te maken - ook is er geen verband tussen de ledematen onderling.' Ook kan er gezegd worden; 'Ik weet wel dat dat huis of dat kind van mij is maar ik voel niet dat het mijn huis of mijn kind is.'
4. Doordat er geen gevoelens van verschillende intensiteit geprojecteerd en herkend worden ontbreekt het beleven van reliëf. Hierdoor lijkt alles vlak, zonder dimensie, zonder diepte, als uit papier of karton geknipt. Ook is er geen beleven van 'reliëf in de tijd': het heden tekent zich niet af tegen een verleden of een toekomst. Ook het lichaam van zichzelf of van anderen heeft geen reliëf. het wordt niet ervaren als een warm, bezield lichaam van vlees en bloed met een voor en een achter en een onder en een bovenkant. Nee, die bezieling en dat dimensionele van het lichaam worden niet ervaren.
5. Doordat er geen gevoelens van verschillende intensiteit geprojecteerd en herkend worden, worden er geen verschillen in afstand ervaren en om dat er geen binding plaats heeft verdwijnt alles in de verte. In de buitenwereld lijkt alles heel ver weg. Ook worden er geen afstands verschillen in tijd beleefd - alles lijkt heel lang geleden gebeurd te zijn. De stem en de ledenmaten worden ervaren als 'los van het lichaam - als er van verwijderd.
6. Door het ontbreken van de bezieling, dynamiek - en omdat er geen onderling verband is gaat het een niet in het ander over - beweging wordt niet ervaren. In de buitenwereld staat alles stil, het is versteend tot christal geworden'. De tijd beweegt zich niet voort - de tijd staat stil. Lichamelijke bewegingen worden als zodanig niet ervaren, de bezieling en het onderling verband zijn uit de beweging weg. Vaak worden bewegingen ook niet

Uit:
Sacha van Rood
Autisme Derealisatie/Depersonalisatie
een nieuwe psychologische kijk
ISBN 90 62 71 70 8 X

 


Uit boek: Autisme Derealisatie/Depersonalisatie 2

 Blz 71 en verder

 

meer opgebracht. Het gevoel van continiïteit ontbreekt.

Het zich niet meer kunnen oriënteren in de buitenwereld omdat die zonder dynamische betekenis geworden is en het zich niet meer kunnen oriënteren in ruimte en tijd omdat de buitenwereld en de innerlijke wereld niet meer bezield worden wordt, wanneer dit beleven zich bij oudere kinderen en volwassenen voortdoet, over het algemeen derealisatie genoemd. Het betekenisloos worden van eigen lichaam en het gevoel van zelf wordt meestal genoemd depersonalisatie.

Tussen de twee uitersten... het gloedvol functioneren van het gevoel in alle drie de gebieden en het in geen enkel gebied functioneren van het gevoel liggen talloze gradaties van functioneren: het gevoel kan in meer of minder hevige mate tot functioneren komen,het kan in een of meerdere gebieden voor korte of langere tijd afwezig zijn, het kan a.h.w. aan een afgolvend functioneren - even bezielen en dan weer even niet of met 'stoten' van verschillende intensiteit. Al deze variaties roepen weer verschillende belevingsbeelden op. Daarom komen de derealisatie en depersonalisatie beleving ook in verschillende gradaties en variaties voor en soms een tijdje niet en dan weer wel. De woorden en beelden die diegenen die gederealiseerd en gedepersonaliseerd zijn gebruiken om aan anderen hun belevingen duidelijk te maken zijn vaak zeer verschillend.B.v. om het gevoel van onverbondenheid met de buitenwereld te maken zegt de een: 'Is het niet vreselijk om opgesloten te zitten in een glazen bol', terwijl een ander zegt: 'Ik voel me geheel verlaten - - in een verschikkelijke eenzaamheid' en weer een ander 'Een ijzeren muur hield me van allen en alles gescheiden'. Om het beleven van het afwezig zijn van gevoel van eigen identiteit aan te geven zegt de een; 'ik ben dood', terwijl een ander van zichzelf vertelt: 'Ik ben lucht geworden'. Er wordt door schrijvers over derealisatie - depersonalisatie wel opgemerkt hoe diegenen die hun ervaringen daarover onder woorden proberen te brengen, het is alsof zij de juiste woorden daarvoor niet kunnen vinden. Dat gene dat zij onder woorden trachten te brengen is het betekenisloze - het niets - de leegte. Alle woorden die zij gebruiken zijn ontstaan om iets aan te geven, iets dat zich naar zijn aard,betekenis en functie onder scheidt van iets anders. Voor de 'normale' buitenstaander hebben lucht en doodzijn een heel verschillende betekenis. Of door gebruik te maken van de beschikbare woorden en beelden de ware aard van het niets en de leegte overgedragen kan worden aan diegenen die dit beleven niet uit eigen ervaring kennen valt wel te betwijfelen. Het gebruik van die verschillende woorden en beelden, die ook weer verschillend zijn naar de mate van intensiteit waarmee het derealisatie - depersonalisatie beleven zich manifesteert, maakt dat dit fenomeen complexer lijkt dan het is. In het gewone doen ontstaat het derealisatie - depersonalisatie beleven omdat het gevoel niet meer in de buitenwereld tot functioneren komt. Tussen de twee uitersten: het heel sterk en het niet verbonden zijn met de buitenwereld liggen veel gradaties van verbondenheid met de buitenwereld. De ene mens is er veel sterker mee verbonden dan de andere. Er bestaan wat dat betreft grote verschillen. Zelfs wanneer het gevoel zeer hecht verbonden is met de buitenwereld dan blijft die verbondenheid toch altijd nog kwetsbaar. De verbinding met de buitenwereld bestaat slechts dankzij het functioneren van het vitaal proces in de buitenwereld. Bij een niet meer voldoende functioneren van dat proces wordt de verbinding weer opgeheven.

Wanneer het gevoel losraakt van de buitenwereld dan is de bijna algemene klacht : 'Ik voel niets meer'. Is het gevoel werkelijk geheel verdwenen of wordt het alleen als zodanig niet meer ervaren? In sommige gevallen zal het gevoel mogelijk inderdaad niet meer of onvoldoende aanwezig zijn : in die gevallen waarbij de vitaliteit en het gevoel opgebruikt zijn of in die gevallen waarbij de vitaliteit en het gevoel heel sterk weggekwijnt zijn omdat het vitaal proces te lange tijd niet meer in de buitenwereld tot functioneren kwam. Maar niet altijd zal, wanner het gevoel losraakt van de buitenwereld, dat gevoel ook geheel al verdwenen zijn. Het lijkt dan alleen maar weg omdat het niet meer ervaren wordt. Een mens beleeft zijn gevoel in sterke mate omdat hij zijn gevoel op de buitenwereld projecteert en vanuit zijn gevoel gevoelens vanuit de buitenwereld herkent. Het zijn in feite de eigen gevoelens die in de buitenwereld ontmoet worden - de buitenwereld 'spiegeld' het gevoel terug. Iemand wiens gevoel losgeraakt is van da buitenwereld is als iemand die zich alle uren van zijn wakker zijn steeds in een spiegel zag tot op zekere dag plotseling niet meer. Zou het plotseling ontbreken van terugspiegeling van zichzelf hem niet sterk het gevoel geven dat hij verdwenen was? Het ontbreken van een betekenisvolle buitenwereld kan ook op deze wijze gedeeltelijk het beleven van depersonalisatie verklaren. Een mens ervaart zichzelf in de eerste plaats door zijn gevoelens die gericht worden via verlangens en een willen op de buitenwereld. Door het projecteren en herkennen van positieve en negatieve gevoelens wordt de buitenwereld tot bevredigend en onbevredigend gemaakt of als zodanig herkenbaar waardoor er een keuze gemaakt kan worden: ik wil wel of niet dit of dat. Ieder mens wekt voor een belangrijk deel zijn eigen verlangens op en onderhoudt daarmee zijn basis - gevoel van identiteit. Om de bevrediging te verkrijgen en aan het onbevredigende te ontkomen komt het lichaam tot bezield, zinvol functioneren.Wanneer de buitenwereld zonder betekenis wordt dan tekent ook niets daarin zich als bevredigend of onbevredigend af - er is niets dat aantrekt of afstoot. Er valt niets meer te willen of te verlangen. Met het niet meer ervaren van de gevoelens en het niet meer verlangen en willen verdwijnt ook het gevoel van eigen identiteit. Er is geen reden meer waarom het lichaam nog tot functioneren zou komen. Het wordt daarmee tot een zinloos, functieloos,overbodig iets waar het gevoel niet meer 'om het functioneren van het vitaal proces in de buitenwereld' doorheen stoomt. Het gevoel blijft hierdoor niet geconcentreerd in het lichaam. Wanneer het lichaam te weinig door gevoel bezield wordt, dit kan dus veroorzaakt worden door een niet meer functioneren van het vitaal proces in de buitenwereld maar ook door een plotseling 'opgeraakt' zijn van de vitaliteit en/of het gevoel of door een te sterke concentratie van gevoel in de innerlijke wereld,dan gaat het lichaamsgevoel verloren. In het begin van het leven kwam het gevoel van binnen naar buiten toe, zoals de zee die bij vloed opkomt. Wanneer het gevoel van de buitenwerels losraakt dan ebt het weer weg...van buiten terug naar binnen.

 

Uit:
Sacha van Rood
Autisme Derealisatie/Depersonalisatie
een nieuwe psychologische kijk
ISBN 90 62 71 70 8 X


Bladvulling

..........................Luctor Et Emergo


Community nieuws
Gefeliciteerd met je community!
ZeelandNet wenst je veel plezier met je nieuwe community!
geplaatst op 20 augustus 2006, 13:12 uur


Wat mijn ( Ex ) Psychiater er o.a. over schreef.

 

Ik kreeg eens een folder van mijn ( Ex ) Psychiater mee waar hij over Depersonalisatie/Derealisatie o.a. in schreef:
wordt er vanuit gegaan dat depersonalisatie in verschillende vormen is onder te verdelen, te weten:
- Autopsychische depersonalisatie, stoornis in het beleven van het eigen ik, psyche, persoonlijkheid.
- Somatopsychische depersonalisatie, stoornis in het beleven van het eigen lichaam(sschema).
- Allopsychische depersonalisatie of derealisatie, stoornis in het beleven van de omgeving.
# Autopsychische depersonalisatie.
- Alsof ik geen gevoel heb.
- Het zegt me niets meer.
- Het is alsof het me koud laat.
- Ik ben mezelf niet.
- Alsof ik een rol speel in een toneelstuk.
- Het is alsof ik een toeschouwer ben van mijzelf.
# Somatopsychische depersonalisatie.
- Alsof ik op wolken / dons loop.
- Alsof het leeg / hol is van binnen.
- Als ik naar mijn benen kijk is het net alsof ze niet van mij zijn.
- Het is net alsof mijn gewrichten los zitten.
# Allopsychische depersonalisatie.
- Alsof ik in een film ben.
- Het is alsof de stemmen van anderen ver weg klinken.
- Andere mensen lijken net poppen.
- Het is alsof iedereen verder weg staat.

Psychiater: B.P. Dieleman.


............................Zeeuws Volkslied

Zeeuws volkslied

Geen dierder plek voor ons op aard,
Geen oord ter wereld meer ons waard,
Dan, waar beschermd door dijk en duin,
Ons toelacht veld en bosch en tuin;
Waar steeds d'aloude Eendracht woont,
En welvaart 's landsmans werk bekroont,
waar klinkt des Leeuwen forsche stem;
'Ik worstel moedig en ontzwem!'

Het land, dat fier zijn zonen prijst,
En ons met trots de namen wijst,
Van Bestevaer en Joost de Moor,
Die blinken zullen d'eeuwen door;
Waarvan in de historieblaen,
De Evertsen en Bankert staan,
Dat immerhoog in eere houdt,
den onverschrokken Naerebout.

Gij, Zeeland, zijt ons eigen land,
Wij dulden hier geen vreemde hand,
Die over ons regeeren zou,
Aan onze vrijheid zijn wij trouw.
Wij hebben slechts een enk'le keus:
'Oranje en Zeeland!' da's de leus!
Zoo blijven wij met hart en mond,
Met lijf en ziel : goed Zeeuwsch goed rond.


Oorzaken van Depersonalisatie. O.a. Drugs

Oorzaken

Vaak gaan traumatische ervaringen, angststoornissen, sociale problemen, relatieproblemen, drugs of alcoholgebruik vooraf aan Depersonalisatie/Derealisatie.


Bladvulling
Een regeltje ter bladvulling.

............................Eentje maar......

Marihuana.

Er zijn gevallen van mensen die aanhoudend Deperersonalisatie ervaringen hebben
gehad ( soms maanden of jaren ) na het roken van slechts een jointje.
Daarom mijn Vriendelijke waarschuwing: Blijf er van AF


.............................Bladvulling.2

Nederlandstalige Depersonalisatie Filmpjes

Hallo allemaal,

Hier zijn drie Nederlandstalige filmpjes over Depersonalisatie.

Depersonalisatie kan je op verschillende manieren ervaren. De een ervaart het weer anders dan de ander, maar hier laten we zien hoe de Depersonalisatie bij ons overkomt.

http://www.youtube.com/watch?v=c_cOStOebpI

http://www.youtube.com/watch?v=qhmWcUxPtto

http://www.youtube.com/watch?v=SRAGuPiwhOI

Hartelijke groeten van Fred.


Uit boek: Autisme Derealisatie/Depersonalisatie 3

Blz 143

 

Derealisatie-Depersonalisatie

 

1. Het beleven van onwezenlijk-onwerkelijk-betekenisloos zijn van de buitenwereld.

Dit beleven wordt veroorzaakt door het feit dat het gevoel niet meer tot functioneren komt in de buitenwereld of in de buitenwereld en de innerlijke wereld – de buitenwereld heeft hierdoor geen dynamische betekenis meer. Het onwezenlijk- onwerkelijk – betekenisloos zijn van de buitenwereld veroorzaakt:

a.Het gevoel dat er iets mis moet zijn met de ogen en oren. Omdat er zoveel ontbreekt aan hetgeen gezien en gehoord wordt leeft het vermoeden soms dat er waarschijnlijk iets met de ogen en oren niet in orde is.

Wat heeft het voor zin te zien en te horen wanneer datgene dat gezien en gehoord wordt geen betekenis heeft?

Mensen die niet gederealiseerd en gedepersonaliseerd zijn horen wel eens een vreemde taal die voor hen zonder betekenis is. Met hun verstand kunnen zij die taal niet begrijpen maar gevoelsmatig kunnen zij in die gesproken taal nog wel betekenis herkennen. Zij

Blz 144

vangen n.l. de gevoelens van de spreker via de klank en intonatie van zijn stem op.

b. Het gevoel bekende mensen en plaatsen niet meer te kennen. De uiterlijke vormen van die mensen en plaatsen worden nog wel herkend maar de gevoelsbelevingen die daar eerder mee gepaard gingen zijn verdwenen.  Het karakteristieke is er niet meer. Iedereen en alles is gelijk.

c. Het niet bang zijn voor gevaar. Wanneer datgene dat waargenomen wordt geen betekenis heeft waarom zou men er dan bang voor zijn?

d.  Het beleven dat alles zo ver weg is – in de verte verdwijnt. Dit ontstaat omdat er geen verbondenheid meer is met hetgeen  waargenomen wordt.

e. Het gevoel van absolute eenzaamheid ontstaat omdat er geen herkenning, contact, betrokkenheid en verbondenheid meer is.

2. Het beleven van ‘niets meer te voelen’- geen verdriet, vreugde, aantrekking of afstoting enz.

Dit beleven ontstaat doordat:

a.Het gevoel tijdelijk is opgebruikt en/of

b.. De buitenwereld het gevoel niet meer terugspiegelt omdat er geen gevoelens meer op de buitenwereld worden geprojecteerd of van de buitenwereld worden herkend. Hierdoor wordt  het eigen gevoel  niet meer ervaren.

3. Het ontbreken van verlangen iets te doen – het ontbreken van het gevoel iets te willen.

Dit ontstaat:

a.  Door een tekort aan vitaliteit en/of gevoel waardoor het verlangengevoel onvoldoende intensiteit krijgt en/of
b. Doordat er in de betekenisloze buitenwereld niets meer zich als bevredigend of onbevredigend aftekent. Het geeft een gevoel van doelloosheid.

 

Blz 145

4. Het ontbreken van het gevoel van eigen identiteit – het ontbreken van ik-gevoel.

Wanneer iemand geen gevoelens en verlangens meer heeft en geen betekenisvolle voorstelling van zichzelf  dan verdwijnt ook zijn gevoel van identiteit.

5. Het ontbreken van lichaamsgevoel.

Dit beleven ontstaat doordat het lichaam te weinig met gevoel bezield is door:

a. een tekort aan vitaliteit en/of gevoel en/of

b. een niet meer, via het lichaam, tot functioneren komen van het vitaal proces in de buitenwereld. Doordat het lichaam niet meer gevoeld wordt lijkt het verdwenen te zijn. Om hun lichaamsgevoel  terug te krijgen komen sommige  van hen die gedepersonaliseerd  zijn er toe zichzelf te verwonden. Wanneer zij zichzelf maar voldoende pijnigen dan voelen zij hun lichaam  tenminste weer.  Liever pijn voelen dan niets voelen.  Wie het  ‘onmenselijke’ gevoel van niet-voelen en er-niet-zijn niet uit eigen ervaring kent zal niet kunnen begrijpen hoe iemand het pijn-voelen zou verkiezen boven het niet-voelen.

In sommige gevallen gaat ook de smaak verloren, het lichaam kan niets meer proeven.

6. Het gevoel dat de benen, de armen en de stem ‘los’zijn van het lichaam, er niet bij horen, hun eigen gang gaan.

Omdat het lichaam en de stem te weinig met gevoel bezield zijn en het vitaalproces te weinig in en door het lichaam in de buitenwereld tot functioneren komt krijgen de ledematen en de stem geen zinvolle dynamische gerichtheid. Er is geen verbondenheid meer met de ledematen en met de woorden die gesproken worden. Wanneer iemand die gederealiseerd en gedepersonaliseerd is uit verstandelijke overwegingen of zelf discipline, zonder enige behoefte en verlangen daartoe toch bepaalde activiteiten weet op te brengen en nog tot spreken komt dan kan hij dit alleen dankzij gewoonten

 

Blz 146

die zich voor het gederealiseerd en gedepersonaliseerd raken gevormd hadden. Diegene die geheel zonder bezieling doet en spreekt voelt zich een robot, een machine of een automaat.

7. Het zich niets meer kunne herinneren en voorstellen.

De herinneringen die er zijn hebben hun dynamische betekenis verloren. Het beleven van ‘ innerlijke leegte’ ontstaat door een tekort aan bezieling van de innerlijke wereld door het gevoel.

8.  Het veranderd tijds-beleven.

a. Het gevoel van toekomst ontbreekt omdat er niets meer voorgesteld kan worden.

b. Alles lijkt heel lang geleden gebeurd te zijn. Doordat de herinneringen geen dynamische betekenis meer hebben, niet meer met gevoel bezield zijn is er geen  verbondenheid met die herinneringen. De herinneringen zijn a.h.w. losgeslagen en verdwijnen in de verte.

c. De tijd staat stil wanneer voortgang in de tijd niet meer ervaren wordt omdat er geen voorstellingen gemaakt kunnen worden ( toekomst )  en omdat er geen herinneringen ( verleden ) van betekenis zijn.

d. Soms lijkt de tijd langzaam, soms plotseling weer snel voort te gaan of stil te staan. Dit komt omdat het gevoel af en toe tot functioneren komt. Het bezielt met horten en stoten om het  zo maar te zeggen.

 

Uit:
Sacha van Rood
Autisme Derealisatie/Depersonalisatie
een nieuwe psychologische kijk
ISBN 90 62 71 70 8 X

 

 

 



Leden Bezoekers
2 55395


Startpagina
Nieuws
Gastenboek
LedenlijstAlleen toegankelijk voor leden
Fotoalbum
Bestanden delen
Poll
Agenda
Forum
Chatbox