| Peterdw. staat nu 48e in de top-100 schrijvers: |
|
|
| Gestuurd. |
|
Gestuurd. Nee, je weet het niet, en toch
Je bent nu in mijn nabijheid,
brutaal stal je mijn blik
Je zette me aan het denken, ik moest
of ik wilde of niet, vanwaar kom je?
Ik heb de deur niet horen slaan
Mijn knieën zijn slap, de uitstraling
blijft koel, toch?
Maar waarom lach je dan?
Toen je eenmaal uit mijn gezichtsveld was
ben ik gek geworden, vol ongeloof
Ik kan het je wel vragen,
-vanwaar kom je?-, maar
je bent ook maar gestuurd
Ik ben alleen maar blij
dat je ogen terug zijn,
bij mij.
Schrijver: Peterdw. 17-11-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/160912.html?zoekresultaat=ja
|
| Zonnekus. |
|
Zonnekus. Op de koffie,
weet je nog?
netjes tegenover elkaar
Uit eten,
de dag er na
vijf keer halen, bij de wok
Naar het strand,
schelpjes zoeken
langs de waterlijn
Je smalle vingers,
jouw lieve handje
in de mijne
De zee, het zand,
alles zonovergoten,
wij zacht tegen elkaar aan
En al kussend,
je ogen gesloten
liet je mij begaan
 Peterdw. 06-02-2010
|
| Dank je wel. |
|
Dank je wel.
Een dag, een heerlijke dag
niet zomaar een dag
maar een warme Vriendschapsdag
Dank jullie wel, Cobie en Maria,
voor jullie eeuwige Vriendschap
Dank jullie wel
aardige Marokkaanse jongens
om de deuren van de tram
speciaal voor ons
nog even open te houden
Dank U wel lieve Heer:
als U bestaat,
voor de bijna-onder-de-tramdame
op de fiets:
voor het bijna.
Schrijver: Peterdw. 09-07-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten
/netgedicht/155435.html?zoekresultaat=ja
|
| Een bijzondere dag. |
Een bijzondere dag.
Een bijzondere dag,
een fijne dag Elke dag met jou
is iedere keer weer
een bijzondere dag Maar deze dag,
mijn schat,
spande wel de kroon
Deze dag
zette voor ons
een nieuwe toon
Ik kan,
om eerlijk te zijn
niet meer zonder je.
Peterdw. 07-07-2009.
|
| Iemand. |
|
Iemand.
die ook maar
van vlees en bloed is
die soms niet meer weet
wat verkeerd of goed is
en soms weet ie alles beter(?)
ach, het is een zwakkeplekkenman
een achilleshielman, maar eentje die
ook wel een charmeuris, nee
beslist geen sikkeneuris
kortom een man
die het ook niet helpen kan
een bloed stroomt door de aderen man
eigenwijs is, heel direct is
en heerlijk eerlijk(!)
een man die zegt: "ik hou van jou"
alleen tegen
een wel heel bijzondere vrouw
kijk,
zo'n man
ben ik nou.
Peterdw. 16-02-2010
|
| Ik zag je. |
|
Ik zag je. Ik zag je in je tuin, op het strand,
in het ontwaken zie ik
je eerlijkheid, je schoonheid
weer hevig naast me neergevleid,
Oh lieftallige schoonheid! maak
maar dat ik me schuldig voel
om zoveel liefde sta ik in brand
voor jou, door jou, Oh nu
stijgt me het schaamrood licht
naar de kaken, sprakeloos
nog even stevig dichtgeklemd,
kus ik zacht je nog slapende
hand, onderwijl kijkend naar je
meisjesgezicht ben ik sprakeloos
om jou, voor jou, door jou:
Oh jij volmaakte heerlijkheid! Schrijver: Peterdw. 29-07-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten
/netgedicht/156256.html?zoekresultaat=ja
|
| Klas van weleer. |
|
Klas van weleer.
Ik hoorde het gisteren pas
van je Jan,
mijn maatje uit de klas van weleer
zo’n vijftig jaar gelee We vochten en visten,
altijd waren we wel
aan’t ravotten, stelletje zotten,
wij met z’n twee
en toch, keer op keer
ontmoetten we elkaar weer
op de meest onverwachte plekken Jij was altijd de dikke,
ik bleef gewoon de dunne
Soms zagen we elkaar jaren niet
en dan weer liepen we elkaar
drie keer in een week tegen het lijf Ik weet niet zo goed
wat ik nu moet zeggen Jan,
maar het deed me echt veel zeer
om nu pas te horen dat
twee maanden tevoren
jij, mijn vriendje uit de klas van weleer
gestorven was. Schrijver: Peterdw. 20-04-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/152253.html?zoekresultaat=ja
|
| Oranje-bitter. |
|
Oranje-bitter.
Een dag opende in feest
met oranje linten
maar werd gesmoord in rouw,
heel onverwacht. Vreugde sloeg om in verbijstering,
werd verdriet,
Oranje plots verruild voor zwarte tinten,
de dag werd in één seconde nacht. Een gek zaaide dood en verderf,
bezoedelde ons heilig erf
veranderde de wereld,
misschien wel onze laatste
vrije, blije wereld
Het zoet verruild voor bitter,
wie had zoiets nou gedacht.
Peterdw. 01-05-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/152691.html?zoekresultaat=ja
|
| Ouwe man. |
|
Ouwe man. Daar zit je nou te zitten
daar zit je, ouwe man
geen mens die naar je omkijkt
en de dagen duren lang
Straks weer je eten koken,
steeds weer een helse baan
en drie keer in het laatste uur
ben je nou al opgestaan
om even te gaan kijken
of je het gas hebt uitgedaan.
Geen kinderen, geen visite,
je snapt niks van de post
een werkster komt soms langs
Je wasmachine is kapot
draait al geen tijden meer,
maar een heel klein beetje aandacht
zou dat nou zo heel duur zijn
weet iemand wat dat kost?
Elk uur lijkt wel te kruipen
je kijkt steeds op de klok,
de dagen lijken op elkaar
en ’s nachts, dan ben je bang
Dan tel je alle uren,
de schimmen op de muren
en je luistert in je bed
naar de stemmen op de gang.
Daar zit je nou te zitten
daar zit je, ouwe man
geen mens die naar je omkijkt
en de dagen duren lang.
Peterdw. 03-02-2009
|
| Plaats gemaakt. |
|
Plaats gemaakt. Veel van wat spannend was
heeft plaats gemaakt
-al is er wel iets van gebleven-
voor het zeker weten
Net zoals de lage duinen
waarachter zich
de donkere polders bevinden
Die duinen
die met helder weer zelfs
waarneembaar zijn
vanaf mijn eigen overkant
zijn nu voorgoed verdwenen
Ik heb ze ingeruild
voor jouw eerlijkheid
en maakten plaats
voor een zalig rustgevoel
wat ik lang niet meer kende
Hou me vast mijn lief
en vertel me wat te doen
en ik zal het doen,
zeg me waar ik moet gaan
en ik zal er gaan.
Zeg me hoe laat mijn lief
en ik zal hier staan,
ik beloof het je,
dan sta ik hier voor je.
Schrijver: Peterdw. 30-09-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/158910.html?zoekresultaat=ja
|
| Poll |
Geef je mening over de volgende stelling/vraag:
Wat is voor U de reden om Peter's allerlei te bezoeken?
|
| Stop de tijd. |
|
Stop de tijd. Onze ogen zien de zee,
een blauwe zomerlucht,
een zonovergoten strand,
hier en daar een scheepje
aan de verre einder
Onze vingers voelen vingers,
warmte en vertrouwen,
stil sprekend met elkaar
van een nieuw begin:
Het is waar!
Onze harten zingen plezier:
eindelijk, dus toch!
Verwondering maakte plaats
voor onze rotsvaste overtuiging:
Deze keer is het echt!
Onze vloedlijn brengt meer
dan enkel schelpjes,
een nieuwe toekomst
spoelt aan voor onze voeten:
Zomaar vanuit het niets!
Onze kussen zeggen het:
Blijf, ga nooit meer van me weg!
En terwijl onze monden elkaar weer vinden
kan ik enkel maar bedenken:
Stop de tijd!
Peterdw. 23-06-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/154797.html?zoekresultaat=ja
|
| Twintig twee nul acht. |
|
Twintig twee nul acht. De tijd vliegt als immer,
op jachtige vleugels,
onstuitbaar, het moet zo zijn.
Met mijn gedachten aan jou
loop ik de lege dagen door,
in herinneringen van geluk en plezier
Ik zal het nooit begrijpen, nee,
dat nooit mijn lief, dat jij
toen naar de hemel werd geroepen.
Ik hoop dat jij van bovenaf
niet alleen mijn zwaktes zult kunnen zien,
maar ook de kracht die jij me gaf.
Want al zal het zonder jou
nooit meer hetzelfde zijn:
voor mij ben jij nog altijd hier.
Peterdw. 20-02-2010
http://www.zeelandnet.nl/video/bekijk/video/3285/
De_Steen_Bram_Vermeulen.html
|
| Vlissingen - Miami. |
|
Vlissingen - Miami.
Je sprak wel eens over het boekje, je had het thuis liggen, ik heb het nooit mogen zien. Niemand denk ik. Het was een opsomming van namen van mensen die je ontvallen waren. Alle namen van mensen die je kende, elk familielid, alle vrienden en alle kennissen die je in je lange leven meegenomen zag worden door de dood schreef je onder aan de steeds langer worden lijst. Zelf zei je het dan, je werd er niet vrolijk van om die steeds maar langer wordende lijst te lezen, maar je vond dat je het moest doen, als een soort eerbetoon aan hen, die je voorgingen. Je móet alleen maar, zei je altijd, zodra je geboren word, móet je alleen maar. Je móet naar school, je móet gaan werken, en daarna móet je dood, er zijn geen keuzes. Het zijn jouw woorden. Misschien had je wel gelijk, ik wist er in ieder geval weinig tegen in te brengen. Niet veel mensen zullen je zo kennen, het waren namelijk speciale momenten in onze vriendschap die je maar met weinig anderen deelde, de meesten zullen zich jou herinneren als een charmante man, en als een grote humorist. En dat was je ook, charmant en vol humor, je bracht mensen altijd een lach op het gezicht door ze eerst met je serieuze gezicht op het verkeerde been te zetten. Jouw grappen zag je niet aankomen, je verzon ze a la seconde en ze waren elke keer uniek en onvoorspelbaar. Ik hoop wel dat op kerstavond iemand het boekje in je binnenzak heeft gestopt, ik kon er niet bij zijn, ik kreeg de mededeling te laat, en de afstand was te groot. Niet tussen onze harten, wij zijn goede vrienden gebleven tot het laatste moment, dat weet je wel. Maar als ik er geweest zou zijn, dan had ik eigenhandig, helemaal onder aan de lijst, nog even jouw naam in je boekje geschreven.
Als eerbetoon aan jou.
Schrijver: Peterdw. 04-01-2010
|
| What is happening. |
|
What is happening.
What is happening to my head
and to my body
What is happening to my mind
Sure I think I know,
my dear
Because from now on, we are one,
in stead of two
and I never want to let you go.
I have, my sweet, sweet honey,
for that I’m sure,
in my whole long life
never been in love like this before. Peterdw. 15-11-2009
|
|
 |
| Aan Peter schrijven? Jouw gedicht hier? |
Peterdw-@hotmail.com
Jouw gedicht hier? Leuk!
Er zijn hier al gastgedichten van:
Anja
Haba
Lion Queen
Windwhisper
Triangle
Sanne L.
Julia
Windketier
Blackdog
Margreet L.
Flandres
Annette
Cécile
Gerda
Lenie vd Heijden.
Overleden vriend van Elvira
Paula Hagenaars.
Anne Marie
Marije Hendrikx
Kijk maar in de kolom rechts. Bellen mag ook! 06 17172974
|
| Ik zie. |
|
Ik zie.
Ik zweef
en ik zie de wereld
ik zie jou,
en ik zie mij
ik zie de zomer,
ik zie de winter
ik zie het groen,
ik zie het blauw
ik zie mensen,
mooie mensen
ik zie engelen
en ik zie jou.
Peterdw. 09-03-2010.
|
| Het meisje met de mooie ogen. |
|
Het meisje met de mooie ogen. Het meisje met de mooie ogen
loopt mijn kant uit, komt nabij
-siddering door mijn lijf-
Het meisje met het mooie haar
kijkt naar mij, ziet mij aan
-tintelingen in mijn hoofd-
Het meisje met de mooie mond
roept mij aan, o schrik!
-ben lichtelijk verdoofd-
Het meisje met de mooie stem
vraagt mij de weg, waarheen te gaan
-sta niet meer in voor mijn woorden-
Het meisje met de zachte, warme kus
schuift zachtjes mijn gordijnen toe
-onze versmeltende lichamen vragen elkaar: blijf!-
Peterdw. 09-01-2010
|
| Bramenjam. |
|
Bramenjam. Mijn regenboog beschijnt je blanke huid,
ik zie je nu als nooit tevoren
er zullen nog veel inspanningen voor nodig zijn
en broze angsten worden overwonnen,
heus, ik zal het je allemaal vertellen mijn kind,
maar alleen als het moment daar is.
Dan zul je het horen, van het vals, en van het echt,
van het goede en van het verkeerde been,
van het oor dat me is aangenaaid,
van al die verkeerde vrinden
en van het ruisen van al die winden
waar ik ooit ben meegewaaid.
Ach, misschien zal het je boeien
en misschien ook niet,
en zolang je maar net doet of je het gelooft
zal ik zachtjes blijven orakelen aan je oor,
zoetgeurende nachten lang
tot aan de vroege ochtendlusten.
Ik nodig mezelf dan bij je uit
en bij liters lauwwarme koffie
en bramenjam op een beschuit
zul je me geloven of je wilt of niet mijn kind,
totdat je moegestreden maar voldaan
in mijn armen zult rusten.
Schrijver: Peterdw., 17-02-2010
|
| Daarheen. |
Daarheen.
Waar de lucht en het water
elkaar ontmoeten,
daar is het,
waar ons geluk werd geboren
Waar wolken met hun schaduwspel
onze namen schrijven
op akkers met zwarte aarde,
doorklieft met diepe voren
Daarheen moeten wij wel gaan,
-zullen wij steeds getrokken worden-
het licht en de luchten
wijzen ons de weg
Ik klem je hand vast
in de mijne
Lieveling, onthoudt maar,
zo zal ik altijd naast je staan.
Schrijver: Peterdw. 02-08-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten
/netgedicht/156440.html?zoekresultaat=ja
|
| Co. |
|
Co. Misschien
was de wereld
je wel veel te klein
En misschien was het leven
je niet lang genoeg,
voor je reis naar het licht
Je gevoelige hart,
zo vol onnavolgbare humor,
was wel je grootste gift
Vouw nu
je vleugels maar dicht.
Niemand kan zonder Vrienden.
Dank je wel Co, ik hou van je.
 Peterdw. 29-12-2009
peterdw-hotmail.com
|
| En ik neem je mee. |
|
En ik neem je mee.
Langs groene velden
en kleurige weiden
Over smalle wegen, langs dreven,
weilanden en bossen
over dijken en langs meren,
voorbij het oude stoomgemaal
In de verte kun je
er de paardestallen zien staan
Enkel vreedzame natuur,
van hier en van over de grens,
een gevarieerde route zonder einde
En ik neem je mee.
 Schrijver: Peterdw. 18-11-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/160965.html?zoekresultaat=ja
|
| Geen goeie dag. |
|
Geen goeie dag.
Je handen willen maar al te graag
maar keer op keer tast je in het duister,
je hart huilt
Het zijn steeds maar weer dezelfde wolken
die voorbijkomen
Ik kan enkel maar toezien en er zijn,
proberen te begrijpen
Ik huil met je mee, wachtend op morgen.
Nee, het is geen goeie dag vandaag.
Peterdw. 01-12-2009
dinsdag
31 november
|
| Ideaal. 1, 2 en 3. |
|
Ideaal.
De zee
Het strand
De blauwe lucht
Spelende kinderen langs de waterlijn
Schelpjes in het zand
Jouw hand in de mijne.
Ideaal (2)
Wij samen
Jouw hoofd tegen mij aan
Mijn arm om je heen
Jouw muziek op de achtergrond
Zacht samen dromen
Onze nieuwe toekomst.
Ideaal (3)
Jouw liefde
Mijn liefde
Jouw oprechtheid
Mijn aanbidding
Onze liefde
Onze echtheid.
 Peterdw. 27-07-2009
|
| Ik proef je. |
|
Ik proef je.
Je geur
zo hemels,
omhelst me,
maakt me gelukkig Je kleuren,
betoverend,
maken me blij,
steeds weer Je geluiden,
zacht als fluweel,
doen me nederig zwijgen,
-ik geniet- Je kussen,
niet van een sterveling,
maar van een godin,
nu dan de mijne Mijn ogen gesloten
-je bent er eventjes niet-
maar ik proef je, ik proef je nog steeds.
Peterdw. 26-08-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/hartenkreten
/hartenkreet/157467.html?zoekresultaat=ja
|
| In zuiver paars. |
In zuiver paars.
Elk lieflijk woord van haar
brengt zoete klanken in mijn hoofd
Een lang bericht, een kattebel
zet haar beelden om in helder licht
Een klein gebed: S'il vous plaît,
Oh mon dieu! laat het waar zijn!
Woorden, klanken, laat alles
wat mijn hart binnenkomt van haar zijn
Laat voortaan alle letters, alstublieft
in zuiver paars zijn.
Schrijver: Peterdw. 15-02-2010
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/165043.html?zoekresultaat=ja
|
| Jij-ku. 1 t/m 5. |
|
Jij-ku. 1 t/m 5.
Jij brengt het goede
het betere het beste
in mij naar boven
Als jij naar me kijkt
ben ik stil en is op slag
de wereld mooier
Jij bent steeds in beeld
wanneer ik mijn ogen sluit
zie ik je nog steeds
Waar jij loopt loop ik
waar jij staat sta ik naast je
jij gaat ik volg je
Jij bent van mij
als het mag ben ik van jou
in alle vrijheid
Schrijver: Peterdw. 23-11-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/netgedicht/161159.html?zoekresultaat=ja
|
| Jouw asymmetrisch hennarood. |
|
Jouw asymmetrisch hennarood.
Ik wenste
dat je hier was,
en dat ik je aanwezigheid kon voelen Zit stilletjes voor me uit te staren,
ik bedenk me dat ik zonder jou
eigenlijk helemaal niets kan Ik stel zonder jou niets voor,
kom ik nergens aan toe,
en ben ik van binnen
gewoon een beetje dood Ach, ik denk werkelijk altijd aan jou,
ieder moment, ieder uur,
en elke dag Met mijn ogen gesloten nu
mis ik je, en verlang ik
naar jouw asymmetrisch hennarood.
Peterdw. 06-10-2009.
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/159123.html?zoekresultaat=ja
|
| Zeeën van tijd. |
|
Zeeën van tijd.
Ik zal je wel geven
wat je nog tegoed hebt in de tijd
Ik zal je alles laten beleven
waar je nog recht op hebt Ik neem je mee in
onze onstuimige liefde
Ik geef je die zeeën van tijd
wel terug.
Peterdw. 05-07-2009
|
| Zonnewijzer. |
|
Zonnewijzer. De zon zakt langzaam in de monding
van de Schelde en gaat onder
als een roodkoperen bal,
in een voortdurend wisselend luchtdecor
met talloze warme kleuren,
waarin rood heftig de boventoon voert.
Ik zit tegenover je en kijk naar je ogen.
Zwijgend volg ik de lijnen van je gezicht.
dan weer maken mijn blikken
een schaamteloze reis langs je slanke figuur
of geniet ik van je asymmetrische rode haar.
Ik ben weerloos en beken: ik bemin je.
Een wolkenstreep trekt langzaam weg
en toont nu de gehele zon:
een sprookjesachtige vuurrode schittering
vormt zo een spoor over de kalme zee, in onze richting.
En met jouw hand in de mijne
zijn we er getuige van: de zon wijst onze liefde aan. 
Schrijver: Peterdw. 15-12-2009
http://www.gedichten.nl/nedermap/netgedichten/
netgedicht/162151.html?zoekresultaat=ja
|
|
ik wil lid worden!
