Lou de Palingboer |
|||||||||||||||||||||||
|
|
||||||||||||||||||||||
|
Louwrens Voorthuijzen
Lou was een man van het volk, tamelijk klein van postuur, met een paar tanden in zijn mond en half-kaal. Maar hij sprak de mensen aan door zijn directe taal en door het fluadum dat hij volgens ooggetuigen wel degelijk bezat. Rond 1930 had Voorthuijzen aan het strand van de Zuiderzee zelf een mystieke ervaring, die hem bepaalde tot zijn roeping op religieus gebied. Hij was getrouwd met Trijntje Tiel . Op een gegeven moment kreeg Voorthuijzen een relatie met de op 4 augustus 1914 geboren Mien Wiertz, afkomstig uit een atheistisch en arm gezin uit Baarn. Dit leidde ertoe dat zijn vrouw in 1940 het huis verliet en in 1942 van hem scheidde. Met zijn nieuwe vriendin was er een periode van grote armoede.Naar aanleiding van de mystieke ervaring van Lou, ging Mien die diep onder de indruk was van zijn religieuze ervaring aandringen ........dat hij Christus was? Mien geloofde onvoorwaardelijk in de roeping van haar man, maar hun situatie was uiterst moeilijk.
Het is 1950...in dat jaarbegon de sekte ......van
Lou bracht de dag door met het roken van sigaren, het drinken van jenever en het vertellen van niet altijd even duidelijke, mystieke verhalen.Hier ontwikkelde zich de gewoonte van het aanliggen: vrouwelijke volgelingen mochten enige tijd Lou's lichaamskracht voelen door zich tegen zijn borst te vlijen. Het was de bedoeling om in Lou te komen. In Lou was men pas werkelijk verlost van de duivel. De beweging ging steeds meer op een sekte lijken. De Lou-mensen waren inmiddels, in volgorde van belangrijkheid, verdeeld in metgezellinnen, engelen, zonen en dochters en tussen echtelieden die niet allebei in Lou waren ontstonden spanningen. Lou verkondigde dat hij, omdat hij God was, niet kon sterven. Sommige volgelingen meenden dat dat ook op hen van toepassing was en weigerden wanneer ze ziek waren een arts te bezoeken. Er staken bovendien geruchten de kop op dat de wereld volgens Lou op korte termijn aan radioactieve straling te gronde zou gaan, en dat slechts Lou-mensen van die ondergang waren uitgezonderd.
Als de groep in 1968 neerstrijkt in Agimont, een Belgisch plaatsje aan de grens met Frankrijk, is Lou zelf al zwaar ziek. Wanneer het nieuws van de zieke God bekend wordt onder de volgelingen stroomt het huisje vol met Lou-mensen. Een in de haast opgetrommelde arts constateert een zware longontsteking en adviseert directe opname in het ziekenhuis. Er ontstaat discussie binnen de groep. Moet Lou echt naar een ziekenhuis? Als God kan hij toch niet sterven? Maar het onvermijdelijke gebeurt en op 23 maart 1968 sterft Lou. In totale shock proberen de aanwezigen hem weer tot leven te wekken. Ze roepen urenlang ..Lou kom terug...en houden een wake, waarbij ze met de handen de dekens warm houden waar het ontzielde lichaam onder ligt. Maar het baat niet, Lou blijft dood. Er is zelfs een MUSICAL Visser naast God ......aangewijd....over het leven van Lou de Palingboer. De Horoscoop van Lou de palingboer Exact op het MC De zon
|
|
||||||||||||||||||||||